Project:Sandbox

tatsulok na daigdig Paakyat sa landas ng bundok,at ako ay nakapag isip isip. Kapag utak ang pinangibabaw mo magiging malupit ka,sumagwan ka man sa ilog ng emosyon madadala ka tila ba wla kang mapuntahan kailanagan dapat pantay.palayain mo man ang iyong hangarin ay di ka mapapakali sa iyong pagsisisi kaya minsan masasabi mong hindi kasiya siya ang mabuhay sa mundo na ito. Isang araw naglalakad ako ng biglang makatapak ako ng isang matulis na bato ng dahilan ng aking pagbagsak sa isang malaking bato na may lapad na tatlong piye.Nang tumayo ako ay bumungkana sa aking harapan ang isang namumuktot na tuktok na isang balde na napapalibutan mula baba hanggang taas ng makapal na berdeng puno na hindi ko makilala kunng sipres o cryptomaria.Sumasalat sa mga dahon nito at sanga ang ilang kumpol ng mga ligaw na cherry na kulay maputlang pula at dahil sa ulap na makapal sa ibabaw,na tila naglalanguyan ang mga kulay at imposibleng makita nang malinaw ang mga puwang sa mga pagitan ng mga sangaat puno.Nasa di kalayuan ang isang kalbong bundok.namumukod ito sa paligid at parang abot kamay lamang layo. Parang pinlakol ang isang higante ang walang kapunong punogilid na napakatarik ng batuhang makikita na diretsong paibaba sa kapatagang nsa kailaliman.Satingin ko isang mapulang pino ang nasa tuktok nito at pagtingala ko ay nakita ko ang isang pigurang nakabalot ng pulang kumot na pababa sa gild ng bundok at bumulong ako sa sarili kong kaya ko bang marating ang kung aakyat ako.