VisualEditor:Test

ناصر کردی یوسفی نژاد در سال 1332 در آبادان به دنیا آمد. در سال 1354، واردِ دانشکدۀ هنرهایِ زیبایِ دانشگاه تهران شد و در رشتۀ «بازیگری و کارگردانیِ تآتر» به تحصیل پرداخت. کار کارگردانی تآتر را از سالهای جوانی، با اجرای نمایش «پیک نیک در میدان جنگ» اثر فرناندو آرابال آغاز کرد.

و بعنوان بازیگری در نمایشهایی چون «ترس و نکبت رایش سوم» نوشته برتولت برشت به کارگردانی محمود داوودی، «خدارا هجی کن» به کارگردانی اصغر همّت، «همشهری» به کارگردانی مهدی هاشمی و نمایشنامه «آهو» از بهرام بیضائی به کارگردانی مرحوم حمید حمزه، ایفای نقش کرد.

بعد ها خود, نمایشنامه «ترس و نکبت رایش سوم» را کارگردانی کرد و در سالن دانشکده هنرهای زیبا به روی صحنه برد.«خُرده بورژواها» اثر ماکسیم کورکی نمایشنامۀ دیگری بود که ناصر در تالار مولوی دانشگاه تهران کارگردانی کرد. این اجرا با استقبال کم نظیر دوستداران تآتر روبرو شد و رکورد فروش را در سالهای آغازِ انقلاب شکست.

با آغاز جنگ ایران و عراق، ناصر نمایشنامۀ «وضعیت قرمز» نوشته امیر برغشی را برای تلویزیون کارگردانی نمود.

بازسازی و اجرای داستانهای نویسندگان معروفی چون جلال آلاحمد در برنامۀ «دنیای کتاب» از دیگر فعالیتهای او در زمینه کارگردانی بود.

همچنین اجرایِ نمایش تلویزیونی «رام الله» و ساختنِ سریال «پیدایشِ صهیونیزم» از کارهایِ آن زمان ناصر بود.

مدتی بعد، با دیگر اعضای گروه دانشجویی ـ از جمله مینا آذریان، مسعود رایگان، امیر برغشی، محمود داوودی و ملیحه مینوخرد ـ به کشور سوئد مهاجرت کرد و فعالیت تآتریاش را در خارج کشور ادامه داد.

«سلام، خداحافظ» از اتول فوگارد اولین نمایشی بود که در سوئد، به روی صحنه برد. همچنین نمایشنامه های «کاکتوسهای کوچولو را دوست دارم»، «اژدها»، «آخرین نامه» (نوشته نسیم خاکسار) و نمایش «باز گشت» (از مینا آذریان) از جمله کارهای او بود.

در کنار این فعالیتها در شمالِ سوئد، در مقام دستیار کارگردان بود  و همکاری با تاتر وسترن بوتن و نیز بازی در نمایشهای رادیوئی, همچون (عروسی ) و بعد همکاری با تاتر ملی سوئد نمایش (هملت) دستیار تهیه کننده خون نوشته لورکا از دیگر فعالیتهای وی بود.

ناصر یوسفی بجز بازیگری و کارگردانی تآتر، مجری برنامه های رادیویی ـ از جمله رادیو «همبستگی» استکهلم ـ بود.

یکی دیگر از کارهای ناصر، ساختنِ مستندِ تلویزیونیِ «بسوی طبس» بود ـ بر اساسِ سفرنامۀ ویلی شیرکلوند نویسندۀ فنلاندی/ سوئدی به ایران در سالِ 1959 ـ که هفدهم ژانویه ۲۰۰۳، از تلویزیون دولتی سوئد پخش شد.

زنده یاد ناصر یوسفی در کنار فعالیتهای رادیوئی, گروه تاتر کاروان را در سال 2014 در استکهلم سوئد بنیان گذاشت که هدف آن اجرای نمایشات کوتاه رادیوئی توسط اعضای گروه بود. در این زمینه هم چند کار نمایشی ضبط و پخش شد. بعداز مرگ نایهنگام او, جواد نوروزیان یکی از اعضای اولیه گروه و همچنین دوست و همکار قدیمی وی امیر برغشی مسئولیت گروه را به عهده گرفتند,  ماحصل کار گروه اجرای نمایش ایستگاه اخر در استکهلم به کارگردانی امیر برغشی بود که در سالگرد فوت زنده یاد ناصر یوسفی چند شب به صحنه رفت و مورد اسقبال تماشاگران قرار گرفت, و همچنین دو برنامه تاتر رادیوئی به مناسبت نوروز 1396 تهیه و از رادیو همبستگی پخش شد.

گروه تاتر کاروان در حال حاضر در تهیه یک سری فیلم کوتاه در باره تنهائی مهاجرین و غمی که از این تنهائی بوجود میاید به همراه یک نمایش صحنه ای میباشد که در ماه دسامبر در یک سمیناریوم در باره تنهائی مهاجران در استکهلم به معرض تماشا گذاشته خواهد شد.

اما بخش  مهمی از زندگی ی فرهنگی ی ناصر یوسفی در خارج از ایران در ارتباط با رادیو همبسنگی سپری شده بود. فعالیت ها و برنامه سازی ها ی او در زمینه ی تاتر به رادیو همبستگی بعد فرهنگی ی بیشتری بخشیده بود اجرای تئاتر های رادیویی، گفتگو با فیلم سازان و کارگردانان، وبازیگران تئاتر ابعاد فعالتت های رادیو را افزایش داده بود. او تلاش های زیادی کرد تا گذشته را به حال گره به زند. او در جستچوی دائم بود تا پیش کسوت های تئاتر را در هر گوشه ی جهان که بودند به مصاحبه های رادیوبی بکشاند. شخصیت ملایم و سازگار با تیپ های اجتماعی ی گوناگون، در این زمینه راه او را برای ارتباط با نسل های مختلف فراهم ساخت. او اعتقاد به فعالیت های اجتماعی ی گرایش مختلف با یک دیگر داشت همین روحیه باعث شد تا بتواند در چهارچوب اهداف معین با سایر دوستان و همکاران رادیو، سال ها، همراهی وهمکاری داشته باشد، و به اتفاق دوستان دیگر مناسبات دمکراتیک در رادیو بر قرار نمایند. جان شیفته و ذهن جستجو گر ناصر در کار با رادیو در پی مقاصد اقتصادی نبود. او برای تحقق ارزوهایی های عدالت خواهانه و ازادی طلبانه خود تلاش میکرد. اما همه تلاش هایش برای داشتن کاری که متناسب با تخصص و استعداد هایش باشد به نتیجه نرسید. ایرانیان استکهلم از او یادگار های زیادی بیاد  دارند. علاوه بر صدای صمیمی و مهربان او که هر شنبه مهمان خانه های ایرانیان فراوانی بود، دهها نمایشن نامه  و صدها برنامه ی رادیویی از او به یادگار مانده است. او در بین جوانان هنرمند از محبوبیت فراوانی بر خوردار است. چرا که همواره در کنار این جوانان حضور فعالی داشت. او دهها جوان هنرمند و فعال سیاسی، فعال اجتماعی شناسایی کرد و با ان ها در برنامه هایش به گفتگو پرداخت. نبود او برای ما ضایعه ی بزرگی ایست. اما او همیشه در قلب جوان ما خواهد زیست.

یادش گرامی

گروه تاتر کاروان استکهلم سوئد

{| style="float:; margin-left:9px;"
 * - style=vertical-align:text-top;

Natomiast jeśli nie che od nas PZ i sam będzie sobie organizował i nie zna stawek, można mu ją przekazać wg tabelki: