Extension:Scribunto/Lua reference manual/tr

Bu kılavuz, MediaWiki'de uzantısıyla kullanıldığı için  belgelemektedir. Bazı parçalar MIT lisansı altında bulunan Lua 5.1 kaynak kılavuzundan türetilmiştir.

Başlarken
Scribunto'nun etkin olduğu bir MediaWiki vikide, "Modül:" ile başlayan bir başlık içeren bir sayfa oluşturun, örneğin Modül:Muzlar". Bu yeni sayfaya aşağıdaki metni kopyalayın:

Bunu kaydedin, sonra başka bir (modül olmayan) sayfaya şunu yazın:

Bunun dışında "Muzlar"'ı modülünüzün adı ile değiştirmelisiniz. Bu, o modülden dışa aktarılan "merhaba" işlevini çağıracaktır. , işlevin döndürdüğü metinle değiştirilir, bu durumda "Hello, world!"

Lua kodunu şablon bağlamından çağırmak genellikle iyi bir fikirdir. Bu, çağıran bir sayfa açısından sözdiziminin, şablon mantığının Lua veya vikimetinde uygulanmasından bağımsız olduğu anlamına gelir. Ayrıca, bir vikinin içerik ad alanına ek karmaşık sözdiziminin eklenmesini önler.

Modül yapısı
Modülün kendisi,  tarafından çağrılabilecek işlevleri içeren bir Lua tablosu döndürmelidir. Genel olarak, yukarıda gösterildiği gibi, bir tablo tutan bir yerel değişken bildirilir, işlevler bu tabloya eklenir ve tablo modül kodunun sonunda döndürülür.

İster yerel ister genel olsun, bu tabloya eklenmeyen işlevlere  ile erişilemez, ancak küreselleri $requir_function kullanılarak yüklenen diğer modüllerden erişilebilir. Modülün tüm işlevleri ve değişkenleri yerel olarak bildirmesi genellikle iyi bir stildir.

Parametrelere vikimetinden erişme
tarafından çağrılan işlevlere çerçeve nesnesi olan tek bir parametre aktarılacaktır. ile iletilen parametrelere erişmek için, kod genellikle  o çerçeve nesnesinin tablosunu kullanır. içeren şablona geçirilen parametrelere frame:getParent  kullanarak ve bu karenin   erişerek de erişmek mümkündür.

Bu çerçeve nesnesi, çağıran ayrıştırıcı işlevlerini, genişletme şablonları ve genişletme rastgele vikimetin dizeleri gibi bağlama özgü özelliklere erişmek için de kullanılır.

Metin döndürme
Modül işlevi genellikle tek bir dize döndürmelidir; döndürülen değerler tostring ile geçirilir ve ayırıcı olmadan birleştirilir. Bu dize,  sonucunda vikimetine eklenir.

Sayfa ayrıştırmasındaki bu noktada, şablonlar zaten genişletildi, ayrıştırıcı işlevleri ve uzantı etiketleri zaten işlendi ve ön kayıt dönüşümleri (örneğin, imza tilde genişletme ve boru hilesi) zaten oldu. Bu nedenle modül, çıkış metninde bu özellikleri kullanamaz. Örneğin, bir modül  döndürürse, sayfada "Hello, world!  " görünür.

Öte yandan, değiştirme daha erken bir işleme aşamasında ele alındığından,  ile yalnızca diğer denenen ikameler işlenecektir. Başarısız olan ikame vikimetinde kalacağından, sonraki düzenlemede işlenecektir. Bundan genellikle kaçınılmalıdır.

Modül belgesi
Scribunto, modülün otomatik olarak bir vikimetin belgelendirme sayfası ile ilişkilendirilmesiyle modüllerin belge edilmesine izin verir; varsayılan olarak, modülün "/belge" alt sayfası bu amaçla kullanılır ve modül sayfasındaki modül kaynak kodunun üzerinde yer alır. Örneğin, "Modül:Muz" belgesini "Modül:Muz/belge" olurdu.

Bu, aşağıdaki MediaWiki ad alanı iletileri kullanılarak yapılandırılabilir:


 * —Belgelendirme için kullanılan sayfanın adını belirler. Modülün adı (Modül: öneki olmadan)  olarak geçirilir. Modül ad alanında ise, burada belirtilen sayfalar Lua kaynağı yerine wikitext olarak yorumlanır ve   ile kullanılamaz. Varsayılan, "Modül:$1/belge", yani modülün /belge alt sayfasıdır. Ayrıştırıcı işlevlerinin ve diğer küme ayracı genişletmesinin bu iletide kullanılamayabileceğini unutmayın.
 * — Belge sayfası mevcut olmadığında görüntülenen mesaj. The name of the page is passed as . Varsayılan değer boştur.
 * — Belge sayfası mevcut olduğunda görüntülenen mesaj. Sayfanın adı  olarak geçirilir. Varsayılan, belgelendirme sayfasını yansıtmaktadır.
 * — Belge sayfası görüntülenirken başlık görüntülenir. Belgelenen modülün adı (Module: öneki ile)  olarak geçirilir. Varsayılan, eğik olarak kısa bir açıklama görüntüler.

Modüllerin doğrudan kategorilere ayrılamadığını ve vikiarası bağlantılarının doğrudan eklenemeyeceğini unutmayın. Bunlar  etiketleri içindeki belgelendirme sayfasına yerleştirilebilir ve burada belgelendirme sayfası modül sayfasına yansıtmasında modüle uygulanacaktır.

Anahtarlar
Lua'daki bir ad (tanımlayıcı olarak da adlandırılır), herhangi bir harf, rakam ve alt çizgi olabilir, bir rakamla başlamaz. İsimler büyük / küçük harfe duyarlıdır; "foo", "Foo" ve "FOO" hepsi farklı adlardır.

Aşağıdaki anahtar kelimeler saklıdır ve ad olarak kullanılamaz:



Alt çizgi ile başlayan ve büyük harfler ile başlayan isimler dahili Lua global değişkenleri için ayrılmıştır.

Diğer anahtarlar:



Yorumlar
Yorum, bir dizenin dışında herhangi bir yerde  ile başlar. hemen bir açılış uzun parantez takip ederse, yorum ilgili kapanış uzun parantezine devam eder; aksi takdirde yorum geçerli satırın sonuna kadar devam eder.

Veri türleri
Lua, dinamik olarak yazılan bir dildir, yani değişkenlerin ve işlev bağımsız değişkenlerinin türü yoktur, yalnızca kendilerine atanan değerler vardır. Tüm değerler bir tür taşır.

Lua'nın sekiz temel veri türü vardır, ancak yalnızca altı tanesi Scribunto uzantısıyla ilgilidir. işlevi bir değerin türünü döndürür.

işlevi, bir değeri dizeye dönüştürür. işlevi, bir değeri mümkünse bir sayıya dönüştürür, aksi takdirde nil değerini döndürür. Bir değeri diğer veri türlerine dönüştürecek açık işlevler yoktur.

Bir dizenin beklendiği yerlerde kullanıldığında sayılar otomatik olarak dizelere dönüştürülür, ör. birleştirme operatörü ile birlikte kullanıldığında. tarafından tanınan dizeler, aritmetik işleçlerle kullanıldığında otomatik olarak sayılara dönüştürülür. Bir boolean değeri beklendiğinde, nil ve false dışındaki tüm değerlerin true olduğu kabul edilir.

nil
"nil", bir değerin yokluğunu temsil eden  veri tipidir.

Nil, tabloda anahtar olarak kullanılamaz ve atanmamış bir tablo anahtarı ile sıfır değeri atanan anahtar arasında fark yoktur.

Bir dizgeye dönüştürüldüğünde sonuç "nil" olur. Boole'ye dönüştürüldüğünde, nil false kabul edilir.

boole
Boole değerleri  ve.

Bir dizeye dönüştürüldüğünde sonuç "true" veya "false" olur.

Diğer birçok dilden farklı olarak, boole değerleri doğrudan sayılara dönüştürülmeyebilir. Diğer birçok dilden farklı olarak, boole dönüşümü için yalnızca false ve nil yanlış kabul edilir; 0 sayısı ve boş dizenin ikisi de doğru olarak kabul edilir.

dize
Lua dizeleri 8 bit baytlık bir dizi olarak kabul edilir; bunları belirli bir kodlamada yorumlamak uygulamaya bağlıdır.

Dize değişmezleri tek veya çift tırnak ( veya  ) ile sınırlandırılabilir; JavaScript gibi ve PHP'den farklı olarak, ikisi arasında fark yoktur. Aşağıdaki kaçış dizileri tanınır:


 * (çan, bayt 7)
 * (geri boşluk, bayt 8)
 * (yatay sekme, bayt 9)
 * (satırsonu, bayt 10)
 * (dikey sekme, bayt 11)
 * (form besleme, bayt 12)
 * (satır başı, bayt 13)
 * (çift tırnak, bayt 34)
 * (tek tırnak, bayt 39)
 * (ters eğik çizgi, bayt 92)

Değişmez bir satırsonu, bir ters eğik çizgi ile önüne eklenerek bir dizeye dahil edilebilir. Baytlar ayrıca '\ddd' bir kaçış dizisi kullanılarak belirtilebilir; burada ddd, 0-255 aralığındaki baytın ondalık değeridir. Çıkış dizilerini kullanarak Unicode karakterleri dahil etmek için, UTF-8 kodlaması için ayrı baytlar belirtilmelidir; genel olarak, doğrudan Unicode karakterleri girmek daha kolay olacaktır.

Değişmez dizeler ayrıca uzun parantezler kullanılarak tanımlanabilir. Bir açma uzun braketi, bir açılış kare braketinden sonra sıfır veya daha fazla eşit işaret ve ardından başka bir açılış kare braketinden oluşur;,   veya. Açma uzun braketi, karşılık gelen kapanma uzun braketi ile eşleşmelidir, örn. ,  veya. Özel bir durum olarak, eğer bir açılış uzun braketini hemen bir yeni satır takip ederse, yeni satır dizeye dahil edilmez, ancak kapanış uzun braketin korunmasından hemen önce yeni satır eklenir. Uzun parantezler ile sınırlanan dizeler kaçış dizilerini yorumlamaz.

Boole biçimine dönüştürüldüğünde tüm dizelerin true olarak kabul edildiğini unutmayın. Bu, boş dizenin genellikle yanlış olarak kabul edildiği diğer birçok dilden farklıdır.

sayı
Lua, yalnızca dahili olarak çift kesinlikli kayar nokta değeri olarak temsil edilen yalnızca bir sayısal türe sahiptir. Bu biçimde, -9007199254740992 ve 9007199254740992 arasındaki tamsayılar tam olarak temsil edilebilirken, kesirli kısmı olan daha büyük sayılar ve sayılar yuvarlama hatasından muzdarip olabilir.

Sayı sabitleri, ondalık ayırıcı olarak nokta kullanılarak ve grup ayırıcılar olmadan ör. . Sayılar boşluk olmadan E notasyonu kullanılarak da temsil edilebilir, örn. ,  veya. Tamsayılar ayrıca bir  öneki kullanılarak onaltılık gösterimde de belirtilebilir, ör. .

NaN ve pozitif ve negatif sonsuzluklar doğru şekilde saklanıp işlense de, Lua karşılık gelen değişmez değerleri sağlamaz. sabiti,  gibi bir bölme gibi pozitif sonsuzdur ve   gibi bir bölme olabilir hızla bir NaN oluşturmak için kullanılır.

Boole'ye dönüştürüldüğünde tüm sayıların doğru sayıldığını unutmayın. Bu, 0 sayısının genellikle yanlış olarak kabul edildiği diğer birçok dilden farklıdır. Bir dizgeye dönüştürüldüğünde, sonlu sayılar ondalık sayı, büyük olasılıkla E gösteriminde gösterilir; NaN  veya  ; ve infinities   veya.

tablo
Lua tabloları, PHP dizileri ve JavaScript nesneleri gibi ilişkilendirilebilir dizilerdir.

Tablolar kıvırcık parantez kullanılarak oluşturulur. Boş tablo. Oluşturmadaki alanları doldurmak için, ayraçlara virgül ve/veya noktalı virgülle ayrılmış alan belirteçleri listesi eklenebilir. Bunlar birkaç formdan herhangi birini alır:


 * , anahtar olarak deyim1 öğesinin (ilk) değerini ve değer olarak deyim2 öğesinin (ilk) değerini kullanır.
 * ,  eşdeğerdir
 * , kabaca  ile eşdeğerdir, burada i 1'den başlayan ve bu formun her alan spesifikasyonu ile artan bir tamsayıdır. Bu son alan belirleyicisiyse ve ifadede birden çok değer varsa, tüm değerler kullanılır; aksi takdirde sadece birincisi tutulur.

Bir tablodaki alanlara köşeli ayraç notasyonu kullanılarak erişilebilir, ör. . Ayrıca geçerli olan adlar dize anahtarlarına nokta gösterimi kullanılarak da erişilebilir, ör. ,  eşittir. Tablodaki bir değer olan bir işlev çağrıldığında iki nokta üst üste işareti kullanılabilir; örneğin,,   veya   eşdeğerdir.

Bir dizi, 1'den N'ye kadar olan tüm pozitif tamsayılar için sıfır olmayan değerlere sahip olan ve N'den büyük olan tüm pozitif tamsayılar için hiçbir değer (nil) olmayan bir tablodur. Birçok Lua işlevi yalnızca dizilerde çalışır ve pozitif olmayanları yoksay.

PHP veya JavaScript gibi diğer birçok dilden farklı olarak, nil ve NaN dışındaki herhangi bir değer anahtar olarak kullanılabilir ve tür dönüştürme yapılmaz. Bunların hepsi geçerli ve farklıdır:

Benzer şekilde, nil dışındaki herhangi bir değer bir tabloda değer olarak saklanabilir. Nil'in depolanması, anahtarın tablodan silinmesine eşdeğerdir ve ayarlanmamış herhangi bir anahtara erişmek sıfır değeriyle sonuçlanır.

Tabloların hiçbir zaman Lua'da dolaylı olarak kopyalanmadığını unutmayın; bir tablo işleve bağımsız değişken olarak iletilirse ve işlev tablodaki anahtarları veya değerleri değiştirirse, bu değişiklikler arayanda görünür olur.

Bir dizeye dönüştürüldüğünde, normal sonuç "tablo" olur ancak  meta yöntemi kullanılarak geçersiz kılınabilir. Boş tablo bile bir boolean olarak kabul edilir.

işlev
Lua'daki işlevler birinci sınıf değerlerdir: anonim olarak oluşturulabilir, bağımsız değişken olarak geçirilebilir, değişkenlere atanabilir vb.

İşlevler  anahtar sözcüğü kullanılarak oluşturulur ve parantez kullanılarak çağrılır. Sözdizimsel şeker adlandırılmış işlevler, yerel işlevler ve bir tabloya üye işlevleri gibi işlev gören işlevler için kullanılabilir. Ayrıntılar için aşağıdaki İşlev bildirimleri ve İşlev çağrılarına bakın.

Lua işlevleri kapanışlarıdır, yani bildirildikleri kapsama bir referans sağlarlar ve bu kapsamdaki değişkenlere erişebilir ve bunları değiştirebilirler.

Tablolarda olduğu gibi, bir işlev farklı bir değişkene atanırsa veya başka bir işleve bağımsız değişken olarak iletilirse, çağrılması gereken temel "işlev nesnesidir".

Bir dizgeye dönüştürüldüğünde sonuç "işlev" olur.

Desteklenmeyen türler
userdata türü, diğer dillerde yazılmış Lua uzantıları için opak değerleri tutmak için kullanılır; örneğin, bir C işaretçisi veya yapısı tutmak için bir kullanıcı verisi kullanılabilir. Özel derlenmiş koda izin verilmeyen barındırma ortamlarında Scribunto'nun kullanılmasına izin vermek için bu tür uzantılar kullanılmaz.

thread türü, Scribunto'nun sanal alanında bulunmayan eşyordamlar tutamaçlarını temsil eder.

Meta tablolar
Her tablonun metatable olarak bilinen ilişkili bir tablosu olabilir. Meta tablodaki alanlar, tablo için farklı veya geri dönüş davranışı belirtmek için bazı işleçler ve işlevler tarafından kullanılır. Bir tablo için metatable'a getmetatable işlevi kullanılarak erişilebilir ve setmetatable işlevi ile ayarlanabilir.

Meta işlevleri için erişilirken, metatable alanlarına rawget ile erişilir.

Tablonun kendisini etkileyen metatable alanları şunlardır:
 * __index
 * Bu, bir tablo erişimi  nil döndüreceği zaman kullanılır. Bu alanın değeri bir tablo ise, erişim o tabloda tekrarlanır, yani   (bu tablonun metatable __index'ini çağırabilir). Bu alanın değeri bir işlevse, işlev   olarak adlandırılır. rawget işlevi bu metametriyi atlar.


 * __newindex
 * Bu, bir tabloya  anahtarını atarken kullanılır; burada   sıfır döndürür. Bu alanın değeri bir tablo ise, atanması o tabloda tekrarlanır, yani.   (metatable __newindex tablosunu çağırabilir). Bu alanın değeri bir işlevse, işlev   olarak adlandırılır. rawset işlevi bu metametriyi atlar.


 * __call
 * Bu, bir tabloda işlev çağrısı sözdizimi kullanıldığında kullanılır, . Değer,   gibi bir işlev olarak adlandırılan bir işlev olmalıdır.


 * __mode
 * Bu, zayıf kaynakça içeren tablolar yapmak için kullanılır. Değer bir dize olmalıdır. Varsayılan olarak, anahtar olarak veya tablodaki bir değer olarak kullanılan hiçbir değer çöp toplanmaz. Ancak bu meta alan 'k' harfini içeriyorsa, zayıf olmayan kaynakça yoksa anahtarlar çöp toplanabilir ve 'v' değerleri içeriyorsa, her iki durumda da, karşılık gelen anahtar ve değer tablodan kaldırılır. Tablonun metatable olarak kullanıldıktan sonra bu alan değiştirilirse, davranışın tanımsız olduğunu unutmayın.

Diğer metatable alanları şunları içerir:


 * __add†
 * __sub†
 * __mul†
 * __div†
 * __mod†
 * __pow†
 * __unm
 * __concat†
 * __eq‡
 * __lt‡
 * __le‡
 * __pairs
 * __ipairs
 * __metatable*
 * __tostring

† İkili işleçler için, Lua önce sol bağımsız değişkenin metatable'ına (varsa), sonra da sağa bir metamethod ararken bakar. ‡ İlişkisel işleçler için meta yöntem yalnızca her iki bağımsız değişkenin meta tablolarında da aynı işlev belirtilirse kullanılır. Özdeş beden ve kapanma ile bile farklı anonim işlevler aynı kabul edilemez. * __metatable hem getmetatable hem de setmetatable öğelerini etkiler

Not: Lua'da tüm dizeler,, $2 tablosuna kaynakladığı tek bir metatable'ı da paylaşır. Bu metatable'a Scribunto'da veya kaynaklanan  tablosuna erişilemez; modüllerin kullanabileceği dize tablosu bir kopyadır.

Değişkenler
Değişkenler, değerleri depolayan yerlerdir. Lua'da üç tür değişken vardır: küresel değişkenler, yerel değişkenler ve tablo alanları.

Ad genel veya yerel bir değişkeni (veya yalnızca bir tür yerel değişken olan bir işlev bağımsız değişkenini) temsil eder. anahtar sözcüğü kullanılarak açıkça yerel olarak bildirilmedikçe değişkenlerin global olduğu varsayılır. Bir değer atanmamış herhangi bir değişkenin nil değeri olduğu kabul edilir.

Küresel değişkenler, ortam adı verilen standart bir Lua tablosunda saklanır; bu tablo genellikle  genel değişkeni olarak bulunur. Bu genel değişken tablosu için bir metatable ayarlamak mümkündür; __index ve __newindex metamethod'ları, diğer tüm tablolardaki alanlara erişim ve atamalarda olduğu gibi global değişkenlere erişim ve atamalarda çağrılır.

Bir işlevin ortamına getfenv işlevi kullanılarak erişilebilir ve setfenv işlevi kullanılarak değiştirilebilir; Scribunto'da, eğer mevcutsa bu işlevler ciddi şekilde kısıtlanmıştır.

Yerel değişkenler sözlüksel olarak kapsamlıdır; ayrıntılar için Yerel değişken bildirimlerine bakın.

İfadeler
İfade değerleri olan bir şeydir: değişmez değerler (sayılar, dizeler, true, false, nil), anonim işlev bildirimleri, tablo kurucuları, değişken başvuruları, işlev çağrıları, vararg ifadesi, ifadeler parantez içine alınmış, ifadelere uygulanan tekli işleçler ve ikili işleçlerle birleştirilmiş ifadeler.

Çoğu ifadenin bir değeri vardır; işlev çağrıları ve vararg ifadesi herhangi bir sayı içerebilir. Bir işlev çağrısını veya vararg ifadesini parantez içine almanın ilk değer dışındaki tüm öğelerin kaybolacağını unutmayın.

İfade listeleri, virgülle ayrılmış ifade listeleridir. Son ifade hariç tümü bir değere zorlanır (ek değerler düşer veya ifadede değer yoksa nil kullanılır); son ifadedeki tüm değerler ifade listesinin değerlerine dahil edilir.

Aritmetik operatörleri
Lua alışılmış aritmetik işleçleri destekler: toplama, çıkarma, çarpma, bölme, modulo, üs alma ve olumsuzlama.

Tüm işlenenler, tonumber değerinin sıfırdan farklı olduğu sayılar veya dizeler olduğunda, işlemlerin olağan anlamları vardır.

İşlenenlerden herhangi biri uygun meta yöntem içeren bir tabloda ise, meta yöntem çağrılacaktır.

İlişkisel operatörleri
Lua'daki ilişkisel operatörler,  ,  ,  ,   ve. İlişkisel bir operatörün sonucu her zaman bir boole olur.

Eşitlik önce işlenen türlerini karşılaştırır; eğer farklılarsa, sonuç yanlıştır. Sonra değerleri karşılaştırır: nil, boolean, number ve string beklenen şekilde karşılaştırılır. İşlevler, aynı işlev nesnesine başvuruyorsa eşittir; İki farklı anonim işlevi karşılaştırdığı için  false değerini döndürür. Tablolar varsayılan olarak aynı şekilde karşılaştırılır, ancak bu __eq metamethod kullanılarak değiştirilebilir.

Eşitsizlik eşitliğin kesin olarak olumsuzlanmasıdır.

Düzen operatörleri için, her ikisi de sayı veya her ikisi de dize ise, doğrudan karşılaştırılır. Ardından metametreler kontrol edilir:


 * ,  kullanılır
 * varsa,   kullanılır, veya   mevcut ise, öyleyse buna   eşdeğer kabul edilir
 * ,  eşdeğer kabul edilir
 * ,  eşdeğer kabul edilir

Gerekli meta yöntemler kullanılamıyorsa, bir hata oluşur.

Mantıksal operatörler
Mantıksal işleçler,   ve   şeklindedir. Hepsi, nil ve false olduğu ve başka bir şeyin true olduğu standart yorumu kullanır.

için, sol işlenen yanlış kabul edilirse döndürülür ve ikinci işlenen değerlendirilmez; aksi takdirde ikinci işlenen döndürülür.

için, sol işlenen doğru kabul edilirse, döndürülür ve ikinci işlenen değerlendirilmez; aksi takdirde ikinci işlenen döndürülür.

için, sonuç her zaman true veya false olur.

ve  kısa devre olduğunu unutmayın. Örneğin,, yalnızca   ise   ile çağırır. ilk değeri olarak false veya nil değerini döndürür.

Birleştirme operatörü
Birleştirme işleci,  olarak kullanılan iki noktadır. Her iki işlenen de sayı veya dizgiyse, dizgeye dönüştürülür ve birleştirilir. Aksi takdirde, bir __concat meta yöntemi varsa, kullanılır. Aksi takdirde bir hata oluşur.

Lua dizelerinin değişmez olduğunu ve Lua herhangi bir tür "string builder" sağlamadığını unutmayın, bu yüzden tekrar tekrar  yapan bir döngü her yineleme için yeni bir dize oluşturun ve sonunda eski dizeleri çöp toplayın. Birçok dizenin birleştirilmesi gerekiyorsa, string.format kullanmak veya tüm dizeleri bir array içine eklemek ve sonunda table.concat kullanmak daha hızlı olabilir.

Uzunluk operatörü
Uzunluk operatörü,  olarak kullanılan. bir dize ise, uzunluğu bayt olarak döndürür. bir sequence tablosu ise, dizinin uzunluğunu döndürür.

bir dizi olmayan bir tablo ise,  herhangi bir N değerini, [N] sıfır ve a[N+1] olacak şekilde döndürebilir nil, daha yüksek dizinlerde nil olmayan değerler olsa bile. Örneğin,

Operatör önceliği
Lua'nın operatör önceliği veya işlem sırası, en yüksekten en düşüğe:


 * 1) not # - (olumsuzluk)
 * 2) + - (çıkarma)
 * 3) and
 * or
 * 1) and
 * or
 * 1) and
 * or

Öncelik düzeyinde, çoğu ikili işleç sol ilişkiseldir, yani,   olarak yorumlanır. Üstelleştirme ve birleştirme doğru çağrıştırıcıdır, yani,   olarak yorumlanır.

İşlev çağrıları
Lua işlev çağrıları diğer birçok dilde olanlara benzer: bir ad ve ardından parantez içindeki bağımsız değişkenler listesi:

işlev( expression-list )

Lua'daki ifade listelerinde olduğu gibi, listedeki son ifade birden çok bağımsız değişken değeri sağlayabilir.

İşlev, ifade listesinde işlev tanımında bağımsız değişkenlerden daha az değerle çağrılırsa, ek bağımsız değişkenlerin sıfır değeri olur. İfade listesi bağımsız değişkenlerden daha fazla değer içeriyorsa, fazla değerler atılır. Bir fonksiyonun değişken sayıda argüman alması da mümkündür; ayrıntılar için İşlev bildirimlerine bakın.

Lua ayrıca bir işlev dönüş değerinin doğrudan çağrılmasına izin verir, yani. Çağrılacak işlevi belirlemek için değişken erişimden daha karmaşık bir ifade gerekiyorsa, değişken erişim yerine parantez içine alınmış bir ifade kullanılabilir.

Lua, iki genel vaka için sözdizimsel şekere sahiptir. Birincisi, bir tablonun nesne olarak kullanıldığı ve fonksiyonun nesne üzerinde bir yöntem olarak çağrılmasıdır. Sözdizimi

tablo:ad( expression-list )

tam olarak eşdeğerdir

tablo.ad( tablo, expression-list )

İkinci yaygın durum, Lua'nın işleve tek konumsal argüman olarak ad-değer eşlemelerini içeren bir tablo ileterek adlandırılmış bağımsız değişkenler uygulama yöntemidir. Bu durumda, argüman listesindeki parantezler atlanabilir. Bu, işlevin tek bir değişmez dizeden geçirilmesi durumunda da çalışır. Örneğin, çağrılar

func{ arg1 = exp, arg2 = exp } func"string"

eşittir

func( { arg1 = exp, arg2 = exp } ) func( "string" )

Bunlar birleştirilebilir; aşağıdaki çağrılar eşdeğerdir:

table:name{ arg1 = exp, arg2 = exp } table.name( table, { arg1 = exp, arg2 = exp } )

İşlev bildirimleri
İşlev bildirimi sözdizimi şöyle görünür:

function ( var-list ) block end

var-list içindeki tüm değişkenler işleve yereldir ve değerler function call içindeki ifade listesinden atanır. Ek yerel değişkenler blok içinde bildirilebilir.

İşlev çağrıldığında, var-list ile karşılık gelen yerel değişkenler oluşturulduktan ve değerler atandıktan sonra block içindeki ifadeler yürütülür. return statement ulaşılırsa, bloktan çıkılır ve işlev çağrısı ifadesinin değerleri return deyimi tarafından verilen değerlerdir. Yürütme, bir return ifadesiyle karşılaşmadan işlevin bloğunun sonuna ulaşırsa, işlev çağrısı ifadesinin sonucu sıfır değerine sahiptir.

Lua işlevleri sözcüksel kapanıştır. Ortak bir deyim "private static" değişkenleri işlevin bildirildiği kapsamda yerel olarak bildirmektir. Örneğin,

Bir işlev, var-list öğesinde son öğe olarak  belirtilerek değişken sayıda bağımsız değişkeni kabul ettiği bildirilebilir:

function ( var-list, ... ) block end

Blok içinde, varargs ifadesi  kullanılabilir, sonuç işlev çağrısındaki tüm ekstra değerler olur. Örneğin,

select işlevi varargs ifadesi ile çalışmak üzere tasarlanmıştır; özellikle,  yerine   kullanılmalıdır. varargs ifadesindeki değer sayısını saymak için, çünkü  bir array olmayabilir.

Lua, işlev bildirimini ve bir değişkene atamayı birleştirmek için sözdizimsel şeker sağlar; ayrıntılar için İşlev bildirim bildirimlerine bakın.

Bunun işe yaramayacağını unutmayın:

 local factorial = function ( n ) if n <= 2 then return n   else return n * factorial( n - 1 ) end end

İşlev bildirimi yerel değişken atama deyimi tamamlanmadan önce işlendiğinden, işlev gövdesi içindeki "factorial" bir dış kapsamda bu adın (muhtemelen tanımsız) değişkenini ifade eder. Bu sorun, önce yerel değişkeni bildirip bir sonraki deyimde atayarak veya işlev bildirimi deyimi sözdizimi kullanılarak önlenebilir.

İfadeler
Bir ifade temel yürütme birimidir: bir atama, kontrol yapısı, işlev çağrısı, değişken bildirimi, vb.

Bir yığın isteğe bağlı olarak noktalı virgülle ayrılmış bir ifade dizisidir. Bir yığın temel olarak anonim bir işlevin gövdesi olarak kabul edilir, böylece yerel değişkenleri bildirebilir, bağımsız değişkenler alabilir ve değerleri döndürebilir.

Bir blok da tıpkı bir yığın gibi bir ifade dizisidir. Bir blok, tek bir ifade oluşturmak için sınırlandırılabilir:. Bunlar, yerel değişkenlerin kapsamını sınırlamak veya başka bir bloğun ortasına  veya   eklemek için kullanılabilir.

Atanmalar
variable-list, virgülle ayrılmış değişkenler listesidir; expression-list, bir veya daha fazla ifadenin virgülle ayrılmış listesidir. Tüm ifadeler herhangi bir atanma yapılmadan önce değerlendir, bu yüzden, a ve b değerlerini değiştirecek.

Yerel değişken bildirimleri
Yerel değişkenler, block veya chunk içinde herhangi bir yerde bildirilebilir. İfade listesi olmayan ilk form değişkenleri bildirir ancak bir değer atamaz, böylece tüm değişkenler değer olarak nil olur. İkinci form, yukarıdaki Atanmalar da açıklandığı gibi yerel değişkenlere değerler atar.

Yerel değişkenin görünürlüğünün, yerel değişken bildiriminden sonraki ifadeyle başladığını unutmayın. Dolayısıyla,  gibi bir bildirim, yerel bir x değişkenini bildirir ve dış kapsamdan x değerini atar. Yerel değişken, yerel değişken bildirimini içeren en içteki bloğun sonuna kadar kapsamda kalır.

Kontrol yapıları
While ifadesi, bir ifade gerçek bir değer olarak değerlendirildiği sürece bir bloğu tekrarlar.

Repeat ifadesi, bir ifade gerçek bir değer olarak değerlendirilene kadar bir bloğu tekrarlar. Blok içinde bildirilen yerel değişkenlere ifadede erişilebilir.

For döngüsünün ilk biçimi yerel bir değişken bildirir ve her yinelemede exp1 ile exp2 ekleyerek exp3 değerleri için bloğu tekrar eder. exp3 ifadesinin tamamen atlanabileceğini unutmayın; bu durumda 1 kullanılır, ancak  ve   gibi sayısal olmayan değerlerin bir hata olduğunu unutmayın. Tüm ifadeler döngü başlamadan önce bir kez değerlendirilir.

For döngüsünün bu formu kabaca

ancak var, limit ve step değişkenlerine başka hiçbir yerde erişilemez. name değişkeninin blok için yerel olduğunu unutmayın; döngüden sonraki değeri kullanmak için, döngü dışında bildirilen bir değişkene kopyalanmalıdır.

For döngüsünün ikinci biçimi iterator işlevleriyle çalışır. İlk formda olduğu gibi, expression-list döngüye başlamadan önce yalnızca bir kez değerlendirilir.

For döngüsünün bu formu kabaca

ancak func, static ve var değişkenlerine başka hiçbir yerde erişilemez. var-list içindeki değişkenlerin blok için yerel olduğunu unutmayın; döngüden sonra kullanmak için, döngü dışında bildirilen değişkenlere kopyalanmalıdır.

Genellikle expression-list üç değeri döndüren tek bir işlev çağrısıdır. Yineleyici işlevi yalnızca içine geçirilen parametrelere bağlı olacak şekilde yazılabilirse, bu en verimli yöntemdir. Değilse, Lua'da programlama bir tablonun statik değişken olarak döndürülmesine ve her yinelemede üyelerinin güncellenmesine bir kapatmanın tercih edilmesini önerir.

exp1 true değerini döndürürse block1 öğesini, aksi takdirde exp2 true değerini döndürürse block2 öğesini, aksi takdirde block3 öğesini yürütür. kısmı atlanabilir ve  kısmı gerektiğinde tekrarlanabilir veya atlanabilir.

Return ifadesi, bir işlevden veya chunk (yalnızca bir işlevdir) değer döndürmek için kullanılır. Expression-list, sıfır veya daha fazla ifadenin virgülle ayrılmış listesidir.

Lua kuyruk özyineleme uygular: expression-list bir işlev çağrısı olan tam olarak bir ifadeden oluşuyorsa, geçerli yığın çerçevesi o işleve çağrı için yeniden kullanılır. Bunun çağrı yığını ile ilgili işlevler için bir anlamı vardır,  ve   gibidir.

Return deyimi, block içindeki son ifade olmalıdır. Herhangi bir nedenle bir bloğun ortasında bir dönüş gerekiyorsa, açık bir  bloğu kullanılabilir.

Break ifadesi, döngüden sonraki ifadeye atlayarak bir süre, tekrar veya döngü için yürütmeyi sonlandırmak için kullanılır.

Break ifadesi, block içindeki son ifade olmalıdır. Herhangi bir nedenden ötürü bir bloğun ortasında bir ayırtma gerekiyorsa, açık bir  bloğu kullanılabilir.

İfadeler olarak işlev çağrıları
Bir işlev çağrısı bir ifade olarak kullanılabilir; bu durumda, işlev yalnızca sahip olabileceği herhangi bir yan etki için çağrılır (örneğin mw.log günlük değerleri) ve herhangi bir dönüş değeri atılır.

İşlev bildirim ifadeleri
Lua, bir işlevi bildirmek ve bir değişkene daha doğal atamak için sözdizimsel şeker sağlar. Aşağıdaki bildirim çiftleri eşdeğerdir

-- Temel beyan function func( var-list ) block end func = function ( var-list ) block end

-- Yerel işlev local function func( var-list ) block end local func; func = function ( var-list ) block end

-- Tablodaki alan olarak işlev function table.func( var-list ) block end table.func = function ( var-list ) block end

-- Tabloda yöntem olarak işlev function table:func( var-list ) block end table.func = function ( self, var-list ) block end

Burada iki nokta üst üste işareti, bağımsız değişkenler listesinin başına "self" adlı örtük bir bağımsız değişken ekleyerek işlev çağrıları için iki nokta üst üste işareti ile paralellik gösterir.

Hata işleme
error ve assert işlevleri kullanılarak hatalar "atılabilir". Hataları "yakalamak" için pcall veya xpcall kullanın. Bazı dahili Scribunto hatalarının Lua kodunda yakalanamayacağını unutmayın.

Çöp toplama
Lua otomatik bellek yönetimi gerçekleştirir. Bu, yeni nesneler için bellek ayırma veya nesneler artık gerekli olmadığında boşaltma konusunda endişelenmeniz gerektiği anlamına gelir. Lua, zaman zaman tüm ölü nesneleri (yani, Lua'dan artık erişilemeyen nesneleri) ve yalnızca zayıf kaynakça aracılığıyla erişilebilen nesneleri toplamak için zaman zaman bir çöp toplayıcı çalıştırarak belleği otomatik olarak yönetir. Lua tarafından kullanılan tüm bellek otomatik yönetime tabidir: tablolar, işlevler, dizeler vb.

Çöp toplama otomatik olarak gerçekleşir ve Scribunto içinden yapılandırılamaz.

Standart kütüphaneler
Standart Lua kütüphaneleri, Lua'ya temel hizmetler ve kritik performans fonksiyonları sağlar. Burada standart kütüphanelerin sadece Scribunto'da bulunan kısımları belgelenmiştir.

_G


Bu değişken, geçerli genel değişken tablosuna bir referans tutar;  genel değişkenine de   olarak erişilebilir. Ancak, _G kendisi hakkında özel bir şey olmadığını unutmayın; diğer değişkenlerle aynı şekilde yeniden atanabilir:

Küresel değişken tablosu, diğer tablolar gibi kullanılabilir. Örneğin,

_VERSION


Lua'nın çalışan sürümünü içeren bir dize, ör. "Lua 5.1".

assert
sıfır veya yanlışsa bir hata verir. Bu durumda, hatanın metni olarak  kullanılır: nil (veya belirtilmemişse), metin "onaylama başarısız!"; bir dize veya sayı varsa, metin bu değerdir; aksi taktirde kendi başına bir hata ortaya çıkar.

başka bir değerse, assert  ve   dahil tüm bağımsız değişkenleri döndürür.

Lua'da biraz yaygın bir deyim, bir işlevin normal çalışmada "true" değerini döndürmesi ve başarısızlık durumunda ilk değer olarak nil veya false ve ikinci değer olarak bir hata mesajı döndürmesidir. Daha sonra kolay hata kontrolü çağrı  çağrısına sarılarak yapılabilir:

error
metniyle hata verir.

normalde hatanın yeri hakkında bazı bilgiler ekler. 1 veya atlanmışsa, bu bilgi  çağrısının kendisidir; 2, hata adı verilen işlevin çağrısının yerini kullanır; ve bunun gibi. 0 geçilmesi konum bilgilerinin dahil edilmesini atlar.

getfenv
Motor yapılandırmasındaki  değerine bağlı olarak bu işlevin kullanılamayabileceğini unutmayın.

ile belirtildiği gibi bir ortam (genel değişken tablosu) döndürür:


 * 1, nil veya atlanmışsa,  çağıran işlevin ortamını döndürür. Genellikle bu _G ile aynı olacaktır.
 * Tamsayılar 2-10, çağrı yığınındaki fonksiyonların ortamını döndürür. Örneğin, 2, geçerli işlev olarak adlandırılan işlevin ortamını döndürür, 3 bu işlevi çağıran işlevin ortamını döndürür, vb. değer yığındaki işlev çağrılarının sayısından daha yüksekse veya hedeflenen yığın düzeyi bir kuyruk çağrısıyla döndürüldüğünde bir hata ortaya çıkar.
 * Bir işlevin iletilmesi, o işlev çağrıldığında kullanılacak ortamı döndürür.

Tüm standart kütüphane işlevleri ve Scribunto kütüphane işlevleri tarafından kullanılan ortamlar korunur. Bu ortamlara  kullanarak erişmeye çalışmak bunun yerine sıfır döndürür.

getmetatable
table öğesinin metatable değerini döndürür. Başka herhangi bir tür sıfır döndürür.

Metatable'ın  alanı varsa, gerçek metatable yerine bu değer döndürülür.

ipairs
Üç değer döndürür: bir yineleyici işlevi,  ve 0 tablosu. Bu,  yineleyici formunda kullanılmak üzere tasarlanmıştır:

Bu, çiftler ( 1, t[1] ), ( 2, t[2] ) üzerinde tekrar eder ve bu şekilde, t[i] sıfır olduğunda durur.

, meta yöntemi sağlayarak standart davranış geçersiz kılınabilir. Bu meta yöntem mevcutsa, ipairs çağrısı bunun yerine  ile döndürülen üç değeri döndürür.

next
Bu, tablodaki anahtarların üzerinden yineleme yapılmasını sağlar. sıfır veya belirtilmemişse, tablodaki "first" anahtarı ve değerini döndürür; aksi takdirde, "next" anahtarı ve değerini döndürür. Başka anahtar yoksa, nil değerini döndürür. ifadesini kullanarak bir tablonun boş olup olmadığını kontrol etmek mümkündür.

Sayısal dizinleri olan tablolar için bile anahtarların döndürülme sırasının belirtilmediğini unutmayın. Bir tabloyu sayısal sırada hareket ettirmek için bir numerical for veya ipairs kullanın.

Geçiş için sonraki öğeyi kullanırken, var olmayan herhangi bir anahtara bir değer atandığında davranış tanımsızdır. Mevcut bir alana yeni bir değer (nil dahil) atanmasına izin verilir.

pairs
Üç değer döndürür: bir yineleyici işlevi (next veya benzer şekilde),  tablosu ve nil. Bu, yineleyici formunda kullanım için tasarlanmıştır:

Bu, next gibi anahtar/değer çiftlerini  olarak yineleyecektir; tarama sırasında tabloyu değiştirmeyle ilgili kısıtlamalar için next belgelerine bakın.

__pairs metamethod sağlanarak standart davranış geçersiz kılınabilir. Bu meta yöntem mevcutsa, çiftlere çağrı, bunun yerine  ile döndürülen üç değeri döndürür.

pcall
protected mode verilen bağımsız değişkenlerle  işlevini çağırır. Bu,  çağrısı sırasında bir hata ortaya çıkarsa, pcall işlevinin false döndüreceği ve hata mesajının yükseltileceği anlamına gelir. Hata oluşmazsa, pcall true değerini ve çağrı tarafından döndürülen tüm değerleri döndürür.

pseudocode içinde,  şu şekilde tanımlanabilir:

rawequal
Bu, __eq metamethod yok sayması dışında  ile eşdeğerdir.

rawget
Bu, __index metamethod yok sayması dışında  ile eşdeğerdir.

rawset
Bu, __newindex metamethod yok sayması dışında  ile eşdeğerdir.

select
bir sayı ise, bu dizinden sonraki tüm argümanları  olarak döndürür. '#' dizgiyse, argüman sayısını  olarak döndürür.

Başka bir deyişle,  kabaca aşağıdaki gibi bir şeydir, ancak   nil değerleri içerdiğinde bile düzgün çalışacaktır (nils sorunu için # ve unpack belgelerine bakın).

setmetatable
table öğesinin metatable değerini ayarlar. sıfır olabilir, ancak açıkça belirtilmelidir.

Geçerli metatable'ın __metatable alanı varsa,  bir hata atar.

tonumber
bir sayıya dönüştürmeyi dener. Zaten bir sayı veya sayıya dönüştürülebilecek bir dize ise,  bu sayıyı döndürür; aksi halde sıfır döndürür.

İsteğe bağlı  (varsayılan 10), sayıyı yorumlayacak tabanı belirtir. Baz, 2 ile 36 arasında (tam dahil) herhangi bir tam sayı olabilir. 10'un üzerindeki bazlarda, 'A' harfi (büyük ya da küçük harf) 10'u temsil eder, 'B' 11'i temsil eder ve 'Z' 35'i temsil eder.

Temel 10'da, değerin ondalık bir bölümü olabilir, E notasyonu ile ifade edilebilir ve temel 16'yı belirtmek için önde gelen "0x" olabilir. Diğer temellerde yalnızca işaretsiz tamsayılar kabul edilir.

tostring
değerini bir dizeye dönüştürür. Her türün nasıl dönüştürüldüğüne ilişkin ayrıntılar için yukarıdaki Veri türleri bölümüne bakın.

Tablolar için standart davranış, __tostring metamethod sağlanarak geçersiz kılınabilir. Bu meta yöntem mevcutsa, tostring çağrısı bunun yerine  ile döndürülen tek değeri döndürür.

type
türünü dize olarak döndürür:, ,  ,  ,   veya.

unpack
Manüel olarak yazılırsa  gibi bir değer verilen tablodan değerleri döndürür. Nil veya belirtilmezse,  varsayılan olarak 1 ve   varsayılan olarak   olur.

bir array değilse ve  sıfır veya belirtilmemişse sonuçların belirleyici olmadığını unutmayın; ayrıntılar için Uzunluk operatörüne bakın.

xpcall
Hata mesajı iade edilmeden önce  işlevine iletilmesi dışında   gibidir.

pseudocode içinde,  şu şekilde tanımlanabilir:

debug.traceback
Çağrı yığınının izini taşıyan bir dize döndürür. Geri izlemenin başına isteğe bağlı bir ileti dizesi eklenir. İsteğe bağlı bir seviye numarası, izlemeyi başlatmak için hangi yığın seviyesinde başlatılacağını bildirir.

math.abs
mutlak değerini döndürür.

math.acos
arc kosinüsünü (radyan cinsinden verilir) döndürür.

math.asin
arc sinüsünü döndürür (radyan cinsinden verilir).

math.atan
arc tanjantını verir (radyan cinsinden verilir).

math.atan2
Sonucun çeyreğini bulmak için her iki parametrenin işaretlerini kullanarak  (radyan cinsinden verilen) arc tanjantını döndürür.

math.ceil
fazladan büyük veya ona eşit olan en küçük tamsayıyı döndürür.

math.cos
kosinüsü verir (radyan cinsinden verilir).

math.cosh
hiperbolik kosinüsü verir.

math.deg
Derece olarak  (radyan cinsinden verilen) açısını döndürür.

math.exp
$$e^x$$ değerini döndürür.

math.floor
ile küçük veya ona eşit olan en büyük tamsayıyı döndürür.

math.fmod
Bölgeyi sıfıra doğru yuvarlayan  bölünmesinin geri kalanını   olarak döndürür. Örneğin,,   verir.

math.frexp
ve  olmak üzere iki değer döndürür:


 * sonlu ve sıfırdan farklıysa: $$x = m \times 2^e$$,  bir tamsayıdır ve   mutlak değeri $$[0.5, 1)$$ aralığındadır
 * ½6 sıfır ise:  ve , 0
 * NaN veya sonsuzsa:,   ve   belirtilmedi

math.huge
Pozitif sonsuzluğu temsil eden değer; herhangi bir sayısal değere eşit veya daha büyük.

math.ldexp
$$m \times 2^e$$ döndürür ( tam sayı olmalıdır).

math.log
doğal logaritmayı döndürür.

math.log10
taban-10 logaritmasını verir.

math.max
Bağımsız değişkenleri arasında maksimum değeri döndürür.

NaN'lerle davranış belirtilmedi. Mevcut uygulama ile, eğer  NaN ise NaN döndürülecektir, ancak diğer NaN'ler göz ardı edilecektir.

math.min
Bağımsız değişkenleri arasında minimum değeri döndürür.

NaN'lerle davranış belirtilmedi. Mevcut uygulama ile, eğer  NaN ise NaN döndürülecektir, ancak diğer NaN'ler göz ardı edilecektir.

math.modf
İki sayıyı döndürür,  ayrılmaz parçası ve   kesirli kısmı. Örneğin,,   verir.

math.pi
$$\pi$$ değeri.

math.pow
ile eşdeğerdir.

math.rad
Radyan cinsinden  (derece olarak verilir) açısını döndürür.

math.random
Yalancı rastgele bir sayı döndürür.

ve  bağımsız değişkenleri atlanabilir, ancak belirtilirse tamsayılara dönüştürülebilir olmalıdır.


 * Bağımsız değişken olmadan $$[0,1)$$ aralığında gerçek bir sayı döndürür
 * Bir Bağımsız değişkenle, $$[1,m]$$ aralığında bir tamsayı döndürür
 * İki bağımsız değişkenle, $$[m,n]$$ aralığında bir tamsayı döndürür

math.randomseed
Sözde rastgele üreteç için  seed olarak ayarlar.

Aynı çekirdeği kullanmanın  değerinin aynı sayı dizisini vermesine neden olacağını unutmayın.

math.sin
değerinde sinyali döndürür (radyan cinsinden verilir).

math.sinh
hiperbolik sinüsü döndürür.

math.sqrt
ile karekökü döndürür. ile eşdeğerdir.

math.tan
tanjantını döndürür (radyan cinsinden verilir).

math.tanh
hiperbolik tanjantını döndürür.

os.clock
Program tarafından kullanılan CPU süresinin saniye cinsinden miktarının yaklaşık değerini döndürür.

os.date

 * Dil kütüphanesinin formatDate daha kapsamlı tarih biçimlendirmesi için kullanılabilir

göre biçimlendirilmiş bir dize veya tarih ve saat içeren bir tablo döndürür. Biçim atlanırsa veya sıfırsa, "%c" kullanılır.

verilirse, biçimlendirilecek zamandır ( bakın). Aksi takdirde geçerli saat kullanılır.

'!' ile başlıyorsa, tarih sunucunun yerel saati yerine UTC olarak biçimlendirilir. Bu isteğe bağlı karakterden sonra biçim "*t" dizgiyse, tarih aşağıdaki alanları içeren bir tablo döndürür:


 * year (tam)
 * month (1–12)
 * day (1–31)
 * hour (0–23)
 * min (0–59)
 * sec (0–59) (istisna: artık saniyesi = 60)
 * wday (hafta içi, Pazar 1)
 * yday (yılın günü)
 * isdst (gün ışığından yararlanan işaret, bir boole; bilgi mevcut değilse mevcut olmayabilir)

Biçim "*t" değilse, tarih tarihi C işlevi strftime ile aynı kurallara göre biçimlendirilmiş bir dize olarak döndürür.

os.difftime
üzerinden  ile saniye sayısını döndürür.

os.time
Geçerli saati temsil eden bir sayı döndürür.

Bağımsız değişken olmadan çağrıldığında geçerli saati döndürür. Bir tablo iletilirse, tabloda kodlanan süre ayrıştırılır. Tabloda "year", "month" ve "day" alanları bulunmalı ve ayrıca "hour" (varsayılan 12), "min" (varsayılan 0), "sec" (varsayılan 0) ve "isdst" dahil edebilirler.

require
Belirtilen modülü yükler.

İlk olarak, modülün zaten yüklü olup olmadığını görmek için  içine bakar. Öyleyse,  değerini döndürür.

Aksi takdirde, modül için bir yükleyici bulmaya çalışmak için  dizisindeki her yükleyiciyi çağırır. Bir yükleyici bulunursa, o yükleyici çağrılır. Yükleyici tarafından döndürülen değer  içine kaydedilir ve döndürülür.

Mevcut yükleyiciler hakkında bilgi için  belgelerine bakın.

Örneğin, aşağıdakileri içeren bir "Module:Giving" modülünüz varsa:

Bunu, aşağıdaki gibi bir kodla başka bir modüle yükleyebilirsiniz:

package.loaded
Bu tabloda yüklü modüller bulunur. Anahtarlar modül adlarıdır ve değerler modül yüklendiğinde döndürülen değerlerdir.

package.loaders
Bu tablo, modülleri yüklerken kullanılacak arama işlevleri dizisini içerir. Her arama işlevi, yüklenecek modülün adı olan tek bir argümanla çağrılır. Modül bulunursa, araştırmacı modülü gerçekten yükleyecek bir işlev döndürmeli ve require tarafından döndürülecek değeri döndürmelidir. Aksi takdirde sıfır döndürmelidir.

Scribunto iki araştırmacı sunar:


 * 1) Yükleyici işlevi için
 * 2) Modül adı için Scribunto tarafından sağlanan modüllere bakın ve başarısız olursa Modül: ad boşluğuna bakın. "Modül:" öneki sağlanmalıdır.

Standart Lua yükleyicilerin dahil olmadığını unutmayın.

package.preload
Bu tablo, package.loaders içine dahil edilen ilk araştırmacı Scribunto tarafından kullanılan yükleyici işlevlerini içerir.

package.seeall
için __index metamethod değerini _G olarak ayarlar.

Dize kütüphanesi
Tüm dize işlevlerinde, ilk karakter C, PHP ve JavaScript'teki gibi 0 konumunda değil, 1. konumdadır. Dizinler negatif olabilir, bu durumda dizenin sonundan sayarlar: -1 konumu dizgideki son karakter, -2 ikinci sonuncudur, vb.

Dize kitaplığı bir baytlık karakter kodlamaları olduğunu varsayar. Unicode karakterleri işleyemez. Unicode dizelerinde çalışmak için Scribunto Ustring kütüphanesinde ilgili yöntemleri kullanın.

string.byte
Dize bir bayt dizisi olarak kabul edilirse,,  , ···,   için bayt değerlerini döndürür. için varsayılan değer 1'dir; için varsayılan değer  şeklindedir. mw.ustring.byte ile aynı.

string.char
Sıfır veya daha fazla tam sayı alır. Her karakterin karşılık gelen bağımsız değişkenine eşit bayt değerine sahip olduğu, bağımsız değişken sayısına eşit bir dize döndürür.

Bayt değerleri yerine Unicode kod noktalarını kullanan benzer bir işlev için mw.ustring.char sayfasına bakın.

string.find
dizesindeki  ile ilk eşleşmeyi arar. Bir eşleşme bulursa,, bu oluşumun başladığı ve bittiği   içindeki ofsetleri döndürür; aksi halde sıfır döndürür. Desenin yakalamaları varsa, başarılı bir eşleşmede yakalanan değerler de iki endeksten sonra döndürülür.

Üçüncü, isteğe bağlı sayısal argüman  aramanın nerede başlatılacağını belirtir; varsayılan değeri 1'dir ve negatif olabilir. Dördüncü, isteğe bağlı  bağımsız değişkeni olarak true değeri, desen eşleştirme özelliklerini kapatır, bu nedenle işlev,   karakter bulunmayan düz bir "find substring" işlemini gerçekleştirecek "magic" olarak kabul edilir.

verilirse,  de verilmesi gerektiğini unutmayın.

Ustring patterns de anlatıldığı gibi genişletilmiş benzer bir işlev ve bayt yerine  ofsetinin karakterlerde olduğu mw.ustring.find öğesine bakın. .

string.format
İlk bağımsız değişkeninde (bir dize olması gerekir) verilen açıklamanın ardından değişken bağımsız değişken sayısının biçimlendirilmiş bir sürümünü döndürür.

Biçim dizisi biçim belirleyicilerinin sınırlı bir alt kümesini kullanır:


 * Tanınan işaretler '-', '+', '', '#' ve '0' şeklindedir.
 * 99'a kadar tamsayı alan genişlikleri desteklenir. '*' desteklenmiyor.
 * 99'a kadar tamsayı kesinlikleri desteklenir. '*' desteklenmiyor.
 * Uzunluk değiştiricileri desteklenmez.
 * Tanınan dönüşüm anahtarları 'c', 'd', 'i', 'o', 'u', 'x', 'X', 'e', 'E', 'f', 'g', 'G ',' s ', '%' ve standart olmayan 'q'.
 * Konum anahtarları (ör. "%2$s") desteklenmez.

'q' dönüşüm belirteci 's' gibidir, ancak dizeyi Lua yorumlayıcısı tarafından güvenli bir şekilde geri okunmaya uygun bir biçimde biçimlendirir: dize çift tırnak işaretleri ve tüm çift tırnak işaretleri, yeni satırlar, katıştırılmış sıfırlar ve ters eğik çizgiler arasında yazılır dize yazıldığında doğru bir şekilde kaçar.

Dizeler ve sayılar arasındaki Data types dönüştürme; diğer türler otomatik olarak dizgilere dönüştürülmez. NUL karakterleri (bayt değeri 0) içeren dizeler düzgün işlenmiyor.

mw.ustring.format ile aynı.

string.gmatch
Her çağrıldığında,  dizesinden   dizesinden sonraki yakalamaları döndüren bir yineleyici işlevi döndürür. hiçbir yakalama belirtmezse, her aramada tüm eşleşme üretilir.

Bu işlev için, desenin başlangıcında bir ' ' sihirli değildir, çünkü bu yinelemeyi önler. Değişmez bir karakter olarak ele alınır.

Desenin Ustring patterns bölümünde açıklandığı gibi genişletildiği benzer bir işlev için mw.ustring.gmatch içinde bakın.

string.gsub
tüm örneklerinin (veya varsa ilk ) bulunduğu bir   kopyasını döndürür, yerine   ile belirtilen ve bir dize, bir tablo veya bir işlev olabilecek yeni bir dize yerleştirildi. ayrıca ikinci değeri olarak gerçekleşen toplam eşleşme sayısını döndürür.

bir dize ise, değeri değiştirme için kullanılır. karakteri bir kaçış karakteri olarak çalışır:  formunun   içindeki herhangi bir sıra, 1 ile 9 arasında n olduğunda, n-th yakalanan alt dize değeri anlamına gelir. dizisi tüm eşleşmeyi,  dizisi ise tek bir   dizisini temsil eder.

bir tablo ise, tablo ilk eşleme anahtar olarak kullanılarak her eşleşme için sorgulanır; kalıp yakalama belirtmezse, tüm eşleşme anahtar olarak kullanılır.

bir işlevse, bu işlev her eşleşme gerçekleştiğinde çağrılır ve yakalanan tüm alt dizeler sırasıyla bağımsız değişken olarak iletilir; kalıp hiçbir yakalama belirtmezse, tüm eşleşme tek bir bağımsız değişken olarak geçirilir.

Tablo sorgusu veya işlev çağrısı tarafından döndürülen değer bir dize veya sayı ise, o zaman yeni dize olarak kullanılır; aksi takdirde, false veya nil ise, o zaman değiştirme olmaz (yani, orijinal eşleşme dizede tutulur).

Desenin Ustring patterns bölümünde açıklandığı gibi genişletildiği benzer bir işlev için mw.ustring.gsub içinde bakın.

string.len
Dizenin uzunluğunu bayt cinsinden döndürür. ASCII NUL karakterleri tarafından karıştırılmaz. ile eşdeğerdir.

Bayt yerine Unicode kod noktalarını kullanan benzer bir işlev için mw.ustring.len bakın.

string.lower
Tüm ASCII büyük harfleri küçük harfe dönüştürülmüş olarak bu dizenin bir kopyasını döndürür. Diğer tüm karakterler değişmeden kalır.

Unicode'da büyük harfli ve küçük harfli tanımlara sahip tüm karakterlerin dönüştürüldüğü benzer bir işlev için mw.ustring.lower bakın.

string.match
Dizedeki  ile ilk eşleşmeyi arar. Birini bulursa,  desendeki yakalamaları döndürür; aksi halde sıfır döndürür. hiçbir yakalama belirtmezse, tüm eşleşme döndürülür.

Üçüncü, isteğe bağlı sayısal argüman  aramanın nerede başlatılacağını belirtir; varsayılan değeri 1'dir ve negatif olabilir.

Desenin Ustring patterns ve  göreli konumunda açıklandığı gibi uzatıldığı benzer bir işlev için bayt yerine karakterler mw.ustring.match öğesine bakın.

string.rep
dizesinin  kopyasının birleşimi olan bir dize döndürür. mw.ustring.rep ile aynı.

string.reverse
tersine çevrilmiş (bytewise) bir dize döndürür.

string.sub
ile başlayan ve  kadar devam eden   alt dizesini döndürür;   ve   negatif olabilir. sıfır veya atlanmışsa, dizenin sonuna kadar devam eder.

Lua'daki bir dizenin index 1 ile başladığını unutmayın. Ayrıca, bu işlevi kullanırken, her iki uçtaki indeksler kapsayıcıdır.

Özellikle  çağrısı,   uzunluğunda   önekini ve   ise   uzunluğunda   sonekini döndürür.

Ofsetlerin bayt yerine karakter olduğu benzer bir işlev için mw.ustring.sub bakın.

string.upper
Tüm ASCII küçük harflerini büyük harfe değiştirmiş olarak bu dizenin bir kopyasını döndürür. Diğer tüm karakterler değişmeden kalır.

Unicode'da küçük harfli büyük harfe kadar tüm karakterlerin dönüştürüldüğü benzer bir işlev için mw.ustring.upper bakın.

Desenler
Lua'nın kalıplarının düzenli ifadeler ile benzer olduğunu, ancak aynı olmadığını unutmayın. Özellikle, normal ifadeler ve PCRE arasındaki aşağıdaki farklılıklara dikkat edin:


 * Alıntı karakteri ters eğik çizgi değil yüzde  şeklindedir.
 * Nokta her zaman yeni satırlar dahil tüm karakterlerle eşleşir.
 * Büyük/küçük harfe duyarlı olmayan mod.
 * Alternatif yok ( operatörü).
 * Niceleyiciler (, ,   ve  ) yalnızca tek tek karakterlere veya karakter sınıflarına uygulanabilir, grupları yakalamak için değil.
 * Açgözlü olmayan tek nicelik belirteci, PCRE'nin  nicelik anahtarına eşdeğer olan.
 * Genelleştirilmiş sonlu nicelik belirteci yok (örn. PCRE'de  nicelik belirteci).
 * Sadece sıfır genişlikli iddialar,   ve   "sınır" kalıbıdır; PCRE'nin   veya   gibi iddialar mevcut değildir.
 * Patterns themselves do not recognize character escapes such as '\ddd'. Ancak, desenler strings olduğundan, bu tür çıkışlar, desen dizesini oluşturmak için kullanılan dize değişmezlerinde kullanılabilir.

Ayrıca, bir desenin gömülü sıfır bayt içeremeyeceğini unutmayın (ASCII NUL, ). Bunun yerine  kullanın.

Ayrıca Unicode karakterleri kullanarak benzer bir desen eşleme şeması için Ustring patterns bakın.

Karakter sınıfı
Bir karakter kümesini temsil etmek için karakter sınıfı kullanılır. Bir karakter sınıfının tanımlanmasında aşağıdaki kombinasyonlara izin verilir:


 * x: (burada x  sihirli karakterlerinden biri değil) "x" karakterinin kendisini temsil eder.
 *  : (bir nokta) tüm karakterleri temsil eder.
 *  : tüm ASCII harflerini temsil eder.
 *  : tüm ASCII kontrol karakterlerini temsil eder.
 *  : tüm basamakları temsil eder.
 *  : tüm ASCII küçük harflerini temsil eder.
 *  : tüm noktalama işaretlerini temsil eder.
 *  : tüm ASCII boşluk karakterlerini temsil eder.
 *  : tüm ASCII büyük harflerini temsil eder.
 *  : tüm ASCII alfasayısal karakterleri temsil eder.
 *  : tüm onaltılık basamakları temsil eder.
 *  : sıfır bayt olan ASCII NUL'u temsil eder.
 *  : Tüm karakterler  içinde değil.
 *  : Tüm karakterler  içinde değil.
 *  : Tüm karakterler  içinde değil.
 *  : Tüm karakterler  içinde değil.
 *  : Tüm karakterler  içinde değil.
 *  : Tüm karakterler  içinde değil.
 *  : Tüm karakterler  içinde değil.
 *  : Tüm karakterler  içinde değil.
 *  : Tüm karakterler  içinde değil.
 *  : Tüm karakterler  içinde değil.
 *  : (burada x alfasayısal olmayan herhangi bir karakterdir) "x" karakterini temsil eder. Sihirli karakterlerden kaçmanın standart yolu budur. Herhangi bir noktalama işaretinden (sihir olmayan bile olsa) önce bir kalıpta kendisini temsil etmek için kullanıldığında ' ' ile başlayabilir.
 *  : "set" içindeki tüm karakterlerin birleşimi olan sınıfı temsil eder. Aralığın bitiş karakterlerini bir ' ' ile ayırarak bir dizi karakter belirtilebilir. Yukarıda açıklanan tüm  sınıfları set içinde bileşen olarak da kullanılabilir. Set deki diğer tüm karakterler kendilerini temsil eder. Örneğin,   (veya  ) tüm alfasayısal karakterleri ve alt çizgiyi temsil eder,   sekizli rakamlar ve   sekizli rakamları ve küçük harfleri artı ' ' karakterini temsil eder. Aralıklarla sınıflar arasındaki etkileşim tanımlanmamıştır. Bu nedenle,   veya   gibi kalıpların hiçbir anlamı yoktur.
 *  : set ifadesini gösterir, burada set yukarıdaki gibi yorumlanır.

Desen öğeleri
Bir desen öğesi şunlar olabilir


 * sınıftaki herhangi bir karakterle eşleşen tek bir karakter sınıfı;
 * tek bir karakter sınıfı ve onu takip eden ' '. Bu karakter, sınıftaki 0 veya daha fazla karakter tekrarıyla eşleşir. Bu tekrar öğeleri her zaman mümkün olan en uzun sıra ile eşleşecektir;
 * tek bir karakter sınıfı ve ardından ' ' ifadesi gelir; bu sınıftaki 1 veya daha fazla karakter tekrarı ile eşleşir. Bu tekrar öğeleri her zaman mümkün olan en uzun sıra ile eşleşecektir;
 * tek bir karakter sınıfı ve onu takip eden ' '. Bu karakter, sınıftaki 0 veya daha fazla karakter tekrarıyla eşleşir. ' ' dan farklı olarak, bu tekrar öğeleri her zaman en kısa olası diziyle eşleşir;
 * sınıftaki bir karakterin 0 veya 1 oluşumuyla eşleşen tek bir karakter sınıfı ve ardından ' ';
 * , 1 ile 9 arasında n için; bu öğe, n - yakalanan dizeye eşit bir alt dizeyle eşleşir (aşağıya bakın);
 * , burada x ve y iki ayrı karakterdir; bu öğe x ile başlayan, y ile biten ve x ve y “dengeli” olduğu dizelerle eşleşir. Bu, eğer biri dizeyi soldan sağa okursa, x için +1 ve y için -1 sayılırsa, y sonunun ilk y olduğu anlamına gelir. burada sayı 0'a ulaşır. Örneğin,  öğesi, ifadeleri dengeli parantezlerle eşleştirir.
 * , bir sınır örüntüsü; bu öğe, bir sonraki karakter set ve önceki karakter set ait olmayacak şekilde herhangi bir konumdaki boş bir dizeyle eşleşir. set daha önce açıklandığı gibi yorumlanır. Konunun başlangıcı ve sonu sanki '\ 0' karakteriymiş gibi işlenir. Sınır modellerinin mevcut olduğunu, ancak Lua 5.1'de belgelenmediğini ve 5.2'de Lua'ya resmi olarak eklendiğini unutmayın. Lua 5.2.1'deki uygulama 5.1.0'daki uygulama ile aynı değildir.

Desen
Bir desen bir dizi desen öğesidir.

Bir desenin başındaki ' ', eşleşmeyi konu dizesinin başlangıcı. Bir desenin sonundaki ' ', eşleşmeyi konu dizesinin sonu. Diğer pozisyonlarda, ' ' ve ' ' özel bir anlama sahip değildir ve kendilerini temsil eder.

Yakalamalar
Bir model parantez içine alınmış alt desenler içerebilir; yakalamaları tarif ediyorlar. Bir eşleşme başarılı olduğunda, konu dizesinin yakalamalarla eşleşen alt dizeleri ileride kullanılmak üzere saklanır ("yakalanır"). Yakalamalar sol parantezlerine göre numaralandırılır. Örneğin,  deseninde, dizenin   ilk yakalama olarak saklanır (ve bu nedenle 1 numaraya sahiptir);   ile eşleşen karakter 2 numara ile yakalanır ve   ile eşleşen parça 3 numaraya sahiptir.

Yakalama kaynakçası, kalıp dizesinin kendisinde görünebilir ve eşleşmede daha önce yakalanan metne geri dönebilir. Örneğin,  herhangi bir özdeş küçük harfle eşleşir,   ise 7 harfli palindrome ile eşleşir.

Özel bir durum olarak, boş yakalama  geçerli dize konumunu (bir sayı) yakalar. Örneğin,  dizesine   kalıbını uygularsak, iki yakalama olur: 3 ve 5.

Tablo kütüphanesi
Tablo kitaplığındaki çoğu işlev, tablonun bir dizi temsil ettiğini varsayar.

,  ve   işlevleri kullanılabilir, ancak kullanımdan kaldırılmıştır. pairs içeren bir for döngüsü, ipairs içeren bir for döngüsü ve bunun yerine uzunluk operatörünü kullanın.

table.concat
Tüm öğelerin dize veya sayı olduğu bir dizi verildiğinde,  döndürür.

için varsayılan değer boş dizedir,  için varsayılan 1 ve   için varsayılan değer tablonun uzunluğudur. ,  fazladan büyükse, boş dizeyi döndürür.

table.insert
Gerekirse,,   konumuna   öğesini ekler, diğer öğeleri yukarı kaydırır. için varsayılan değer tablonun artı 1 uzunluğudur, böylece  çağrısı   tablonun sonuna   ekler.

kadar olan elemanlar kaydırılır; tablo dizi değilse uyarılar için Uzunluk operatörü konusuna bakın.

table.maxn
Verilen tablonun en büyük pozitif sayısal dizinini veya tablonun pozitif sayısal dizinleri yoksa sıfır değerini döndürür.

Bunu yapmak için, tüm tabloyu tekrarlar. Bu kabaca eşittir

table.remove
konumundan  konumundaki öğeyi kaldırır, gerekirse alanı kapatmak için diğer öğelerin aşağı kaydırılması. Kaldırılan öğenin değerini döndürür. için varsayılan değer tablonun uzunluğudur, böylece  çağrısı, öğenin son öğesini kaldırır.

kadar olan elemanlar kaydırılır; tablo dizi değilse uyarılar için Uzunluk operatörü konusuna bakın.

table.sort
Tablo öğelerini,  üzerinden   verilen yerinde sırayla sıralar. verilirse, iki tablo öğesi alan ve birincisi ikiden küçük olduğunda true döndüren bir işlev olmalıdır (böylece  sıralamadan sonra doğru olur). verilmemişse, bunun yerine standart Lua operatörü  kullanılır.

Sıralama algoritması kararlı değil; yani, verilen sıra ile eşit kabul edilen öğeler, göreceli konumlarını sıralamaya göre değiştirebilir.

Scribunto kütüphaneleri
Tüm Scribunto kütüphaneleri  tablosunda bulunur.

mw.addWarning
Bir düzenlemeyi önizlerken önizlemenin üzerinde görüntülenen bir uyarı ekler. vikimetin olarak ayrıştırılır.

mw.allToString
Tüm bağımsız değişkenlerde tostring öğesini çağırır, ardından bunları ayırıcılar olarak sekmelerle birleştirir.

mw.clone
Bir değerin derin bir kopyasını oluşturur. Tüm tablolar (ve meta tabloları) sıfırdan yeniden yapılandırılmıştır. Ancak işlevler hala paylaşılmaktadır.

mw.getCurrentFrame
Geçerli frame nesnesi, genellikle en yeni  öğesinden kare nesnesi döndürür.

mw.incrementExpensiveFunctionCount
"Pahalı ayrıştırıcı işlevi" sayısına bir tane ekler ve sınırı aşarsa bir istisna atar ( bakın).

mw.isSubsting
Geçerli  substed ise true değerini, aksi takdirde false değerini döndürür. Doldurma ve dibe ayarlamadaki farklar hakkında tartışma için yukarıdaki Metin döndürme konusuna bakın.

mw.loadData
Bazen bir modülün büyük veri tablolarına ihtiyacı vardır; örneğin, ölçü birimlerini dönüştürmek için genel amaçlı bir modül geniş bir tanınmış birimler tablosu ve bunların dönüşüm faktörlerini gerektirebilir. Ve bazen bu modüller bir sayfada birçok kez kullanılacaktır. Her bir  için büyük veri tablosunu ayrıştırmak önemli miktarda zaman kullanabilir. Bu sorunu önlemek için  sağlanır.

, aşağıdaki farklarla birlikte  gibi çalışır:


 * Yüklenen modül, her  çağrısı için bir defa yerine sayfa başına yalnızca bir kez değerlendirilir.
 * Yüklenen modül  içine kaydedilmez.
 * Yüklenen modülden döndürülen değer bir tablo olmalıdır. Diğer veri türleri desteklenmez.
 * Döndürülen tablo (ve tüm alt tablolar) yalnızca boole, sayı, dize ve diğer tabloları içerebilir. Diğer veri türlerine, özellikle işlevlere izin verilmez.
 * Döndürülen tabloda (ve tüm alt tablolarda) metatable olmayabilir.
 * Tüm tablo anahtarları boole, sayı veya dize olmalıdır.
 * tarafından döndürülen tablonun, modül tarafından döndürülen tabloya salt okunur erişim sağlayan metametreleri vardır. Verileri doğrudan içermediğinden,  ve   çalışır ancak ,   ve Tablo kitaplığı, düzgün çalışmaz.

Yukarıda bahsedilen varsayımsal birim dönüştürme modülü kodunu "Module:Convert" de ve verilerini "Module:Convert/data" ve "Module:Convert"  verileri verimli bir şekilde yüklemek için.

mw.dumpObject
insan tarafından okunabilir bir temsile seri hale getirir ve ardından elde edilen dizeyi döndürür.

mw.log
Bağımsız değişkenleri mw.allToString öğesine iletir, sonra elde edilen dizeyi günlük arabelleğine ekler.

Hata ayıklama konsolunda,  işlevi bu işlev için bir diğer addır.

mw.logObject
mw.dumpObject öğesini çağırır ve elde edilen dizeyi günlük arabelleğine ekler. verilirse, günlük arabelleğine eklenir ve ardından serileştirilmiş dize eklenmeden önce eşittir işareti gelir.(yani kaydedilen metin "prefix = object-string" olacaktır).

Frame nesnesi
Frame nesnesi,  iletilen parametrelere ve ayrıştırıcıya arabirimdir.

Çerçeve kitaplığı olmadığını ve  adlı genel değişken olmadığını unutmayın. Bir çerçeve nesnesi tipik olarak  olarak adlandırılan işleve parametre olarak geçirilerek elde edilir ve ayrıca   üzerinden elde edilebilir.

frame.args
Çerçeveye iletilen bağımsız değişkenlere erişmek için bir tablo. Örneğin, vikimetin bir modül çağrılırsa

,    ve   (veya  )   döndürür. veya  kullanarak argümanlar üzerinde yineleme yapmak da mümkündür. Bununla birlikte, Lua'nın tablo yineleyicilerini nasıl uyguladığı nedeniyle, argümanlar üzerinde yineleme bunları belirtilmemiş bir sırayla döndürür ve vikimetinde göründükleri gibi orijinal düzeni bilmenin bir yolu yoktur.

Bu tablodaki değerlerin her zaman dize olduğunu unutmayın; Gerekirse,  sayılara dönüştürmek için kullanılabilir. Ancak anahtarlar, çağırmada açıkça belirtilse bile rakamlardır:,   ve   sayısal tuşları ile dizinlenmiş   ve   dize değerlerini verir.

MediaWiki şablon çağrılarında olduğu gibi, adlandırılmış argümanlar Lua'ya iletilmeden önce hem addan hem de değerden önde gelen ve sondaki boşluklardan çıkarılırken, adlandırılmamış bağımsız değişkenler boşluk bırakılmaz.

Performans nedenleriyle,  doğrudan bağımsız değişkenleri içermek yerine metatable kullanır. Bağımsız değişken değerleri talep üzerine MediaWiki'den istenir. Bu,,   ve Tablo kütüphanesi içindeki işlevler de dahil olmak üzere diğer birçok tablo yönteminin düzgün çalışmayacağı anlamına gelir.

Şablon çağırma ve üçlü ayraç bağımsız değişkenleri gibi önişlemci sözdizimi #invoke bağımsız değişkenine dahil edilirse, değerleri Lua'da istenene kadar Lua'ya iletildikten sonra genişletilmez. XML gösteriminde yazılan,  ,   ve   gibi bazı özel etiketler #invoke'a bağımsız değişken olarak dahil edilirse, bu etiketler "şerit işaretleyicileri" biçimine dönüştürülür. Silme karakteriyle (ASCII 127) başlayan özel dizeler, #invoke'tan döndürüldükten sonra HTML ile değiştirilir.

frame:callParserFunction

 * Adlı argümanlar kullanımına dikkat edin.

Uygun bir dize döndürerek bir ayrıştırıcı işlevi çağırın. Mümkün olduğunda, yerel Lua işlevleri veya Scribunto kitaplığı işlevleri bu arabirime tercih edilmelidir.

Aşağıdaki çağrılar, belirtilen vikimetin ile yaklaşık olarak eşdeğerdir:

frame:expandTemplate ile olduğu gibi, işlev adı ve bağımsız değişkenlerin ayrıştırıcı işlevine geçirilmeden önce önceden işlenmediğini unutmayın.

frame:expandTemplate

 * Adlı argümanlar kullanımına dikkat edin.

Bu yansıtmadır. Çağrı

frame:expandTemplate{ title = 'template', args = { 'arg1', 'arg2', name = 'arg3' } }

yaklaşık  vikimetin Lua aynı şeyi yapar. Eklemede olduğu gibi, iletilen başlık bir ad alanı öneki içermiyorsa, Şablon: ad alanında olduğu varsayılır.

Başlık ve bağımsız değişkenlerin şablona aktarılmadan önce önceden işlenmediğini unutmayın:

frame:extensionTag
Bu, $1 işlev adı ve  ile   eklenmiş frame:callParserFunction çağrısına eşdeğerdir.

frame:getParent
tarafından oluşturulan çerçeveye çağrılan,  adlı çerçevesini döndürür. Bu kareye çağrıldığında sıfır döndürür.

Örneğin,  şablonu   kodunu içeriyorsa ve bir sayfa bu şablonu çevirir ve ona argümanlar sağlar,  ,   değerlerini döndürür.

frame:getTitle
Çerçeveyle ilişkilendirilmiş başlığı dize olarak döndürür. tarafından oluşturulan çerçeve için, bu çağrılan modülün başlığıdır.

frame:newChild

 * Adlı argümanlar kullanımına dikkat edin.

Geçerli çerçevenin alt öğesi olan isteğe bağlı bağımsız değişkenler ve başlık içeren yeni bir Frame nesnesi oluşturun.

Bu temelde hata ayıklama konsolunda normalde  tarafından çağrılacak işlevleri test etmek için kullanılır. Herhangi bir zamanda oluşturulabilecek kare sayısı sınırlıdır.

frame:preprocess
Bu, wikitext'i çerçeve bağlamında genişletir, yani şablonlar, ayrıştırıcı işlevleri ve  gibi parametreler genişletilir. XML stili gösterimle yazılmış belirli özel etiketler,,  ,   and   gibi,"strip işaretçileri" ile değiştirilecek. Silme karakteriyle (ASCII 127) başlayan özel dizeler,  üzerinden döndükten sonra HTML ile değiştirilir

Tek bir şablonu genişletiyorsanız, bu yönteme geçmek için vikimetin dizesi oluşturmaya çalışmak yerine  kullanın. Bağımsız değişkenler dikey karakterler veya başka viki işaretleme içeriyorsa daha hızlı ve daha az hataya açıktır.

Tek bir ayrıştırıcı işlevini genişletiyorsanız, aynı nedenlerle  kullanın.

frame:getArgument
Belirtilen bağımsız değişken için bir nesneyi veya bağımsız değişken sağlanmamışsa nil değerini alır.

Döndürülen nesnenin, bağımsız değişken için genişletilmiş vikimetin değerini döndüren bir yöntemi,  vardır.

frame:newParserValue
sonucunu döndüren bir yöntem olan  içeren bir nesne döndürür.

frame:newTemplateParserValue

 * Adlı argümanlar kullanımına dikkat edin.

Belirtilen bağımsız değişkenlerle çağrılan  sonucunu döndüren bir yöntemle,   içeren bir nesne döndürür.

frame:argumentPairs
ile aynı. Geriye dönük uyumluluk için dahil edilmiştir.

mw.hash.hashValue
Belirtilen algoritmaya sahip bir dize değerini karma yapar. Geçerli algoritmalar mw.hash.listAlgorithms kullanılarak getirilebilir.

mw.hash.listAlgorithms
mw.hash.hashValue içinde kullanım için desteklenen karma algoritmaların bir listesini döndürür.

HTML kütüphanesi
, Lua'dan karmaşık HTML oluşturmak için akıcı bir arayüzdür. Bir mw.html nesnesi  kullanılarak oluşturulabilir.

olarak belgelenen işlevler genel  tablosunda mevcuttur;   ve   olarak belgelenen işlevler bir mw.html nesnesinin yöntemleridir (  bölümüne bakın).

Temel bir örnek şöyle görünebilir:

mw.html.create
html öğesi içeren yeni bir mw.html nesnesi oluşturur. Boş bir mw.html nesnesi oluşturmak için boş bir dize veya nil  olarak da iletebilirsiniz.

, aşağıdaki anahtarları içeren bir tablo olabilir:


 * : mw.html etiketi kendi kendine kapanma olarak tanımasa bile, geçerli etiketi kendi kendine kapanmaya zorlayın
 * : Geçerli mw.html örneğinin üst öğesi (dahili kullanım için tasarlanmıştır)

mw.html:node
Geçerli mw.html örneğine bir alt mw.html düğümü ekler. Bir nil parametresi iletilirse, bu bir no-op'dur. düğümü, bir html öğesinin dize temsilidir.

mw.html:wikitext
mw.html nesnesine belirsiz sayıda vikimetin dizesi ekler.

Bunun ilk nil öğesinde durduğunu unutmayın.

mw.html:newline
nw.html nesnesine bir yeni satır ekler.

mw.html:tag
Oluşturucuya verilen  ile yeni bir alt düğüm ekler ve bu yeni düğümü temsil eden bir mw.html örneği döndürür. parametresi  ile aynıdır

mw.html:attr
Düğümde verilen  ve   ile bir HTML özelliği ayarlayın. Alternatif olarak, ayarlanacak özniteliklerin name->value çiftlerini içeren bir tablo geçirilebilir. İlk formda, nil değeri, daha önce ayarlanmışsa, verilen ada sahip herhangi bir özelliğin ayarlanmamasına neden olur.

mw.html:getAttr
Belirtilen  ile   kullanarak önceden ayarlanmış bir html özelliğinin değerini alın.

mw.html:addClass
Düğümün sınıf özniteliğine bir sınıf adı ekler. Bir nil parametresi iletilirse, bu bir no-op'dur.

mw.html:css
Düğümde verilen  ve   ile bir CSS özelliği ayarlayın. Alternatif olarak, ayarlanacak özelliklerin name->value çiftlerini içeren bir tablo geçirilebilir. İlk formda, nil değeri, daha önce ayarlanmışsa, belirtilen ada sahip herhangi bir özelliğin ayarlanmamasına neden olur.

mw.html:cssText
Düğümün stil özelliğine ham  ekleyin. Bir nil parametresi iletilirse, bu bir no-op'dur.

mw.html:done
Geçerli düğümün oluşturulduğu üst düğümü döndürür. jQuery.end gibi, bu, birkaç alt düğümün yapımının birlikte tek bir ifadeye zincirlenmesine izin veren bir kolaylık işlevidir.

mw.html:allDone
gibi, ancak ağacın kök düğümüne kadar gidip onu döndürür.

Dil kütüphanesi
Dil kodları dil kodu da açıklanmaktadır. MediaWiki'nin dil kodlarının çoğu IETF dil etiketleri ile benzerdir, ancak tüm MediaWiki dil kodları geçerli IETF etiketleri değildir veya tam tersi değildir.

olarak belgelenen işlevler genel  tablosunda mevcuttur;   ve   olarak belgelenen işlevler bir dil nesnesinin yöntemleridir (  veya   bölümlere bakın).

mw.language.fetchLanguageName
Verilen dil kodu için dilin tam adı: yerel ad (dil özerkliği), varsayılan olarak  için bir değer verilirse hedef dile çevrilen ad.

mw.language.fetchLanguageNames
MediaWiki tarafından bilinen dillerin listesini getirerek bir tablo eşleme dil kodunu dil adına döndürür.

Varsayılan olarak döndürülen ad, dil özerkliğidir;  için bir dil kodu iletilmesi, o dildeki tüm adları döndürür.

Varsayılan olarak, yalnızca MediaWiki tarafından bilinen dil adları döndürülür;  için   iletilirse, kullanılabilir tüm diller (ör.  kaynağından) döndürülürken   yalnızca MediaWiki çekirdeği veya etkin uzantılarla birlikte özelleştirilmiş iletileri içeren dilleri içerir. Varsayılanı açıkça seçmek için  geçirilebilir.

mw.language.getContentLanguage
Vikinin varsayılan içerik dili için yeni bir dil nesnesi döndürür.

mw.language.getFallbacksFor


Belirtilen kod için MediaWiki'nin yedek dil kodlarının bir listesini döndürür.

mw.language.isKnownLanguageTag
MediaWiki tarafından bir dil kodu biliniyorsa true değerini döndürür.

Bir dil kodu, "geçerli bir yerleşik kod" ise "bilinir" (yani  için true değerini döndürür) ve   için boş olmayan bir dize döndürür.

mw.language.isSupportedLanguage
MediaWiki'de bu dil kodu için herhangi bir yerelleştirmenin olup olmadığını kontrol eder.

"Geçerli" bir kodsa ( için true döndürürür), büyük harf içermiyor ve şu anda çalışan MediaWiki sürümünde bir mesaj dosyası var.

Bir dil kodunun "desteklenmesi", ancak "bilinmemesi" mümkündür (yani  için true değerini döndürmek). Ayrıca  yanlış döndürmesine rağmen bazı kodların "desteklendiğini" unutmayın.

mw.language.isValidBuiltInCode
Bir dil kodu MediaWiki'nin dahili olarak özelleştirilmesi için geçerli bir formdaysa true değerini döndürür.

Kod aslında bilinen herhangi bir dile karşılık gelmeyebilir.

Bir dil kodu "geçerli" bir kodsa "geçerli bir yerleşik kod" (yani  için true değerini döndürür); yalnızca ASCII harfleri, sayıları ve tirelerinden oluşur; ve en az iki karakter uzunluğundadır.

Bu kod yanlış döndürülse bile bazı kodların "desteklendiğini" (yani  üzerinden true döndürmek) unutmayın.

mw.language.isValidCode
Bir dil kodu dizesi, var olsun ya da olmasın, geçerli bir biçime sahipse true değerini döndürür. Bu, yalnızca MediaWiki ad alanı üzerinden özelleştirme için kullanılan kodları içerir.

Kod aslında bilinen herhangi bir dile karşılık gelmeyebilir.

Belirli bir güvenli olmayan karakter içermiyorsa (iki nokta üst üste, tek veya çift tırnak, eğik çizgi, ters eğik çizgi, açılı ayraçlar, ve işareti veya ASCII NUL) bir dil kodu geçerlidir ve aksi takdirde sayfa başlığında izin verilir.

mw.language.new
Yeni bir dil nesnesi oluşturur. Dil nesnelerinin herkese açık olarak erişilebilir özellikleri yoktur, ancak aşağıda belgelenen birkaç yöntemi vardır.

Bir sayfada kullanılabilecek farklı dil kodlarının sayısında bir sınırlama vardır. Bu sınırı aşmak hatalarla sonuçlanır.

mw.language:getCode
Bu dil nesnesinin dil kodunu döndürür.

mw.language:getFallbackLanguages
MediaWiki'nin bu dil nesnesi için yedek dil kodlarının bir listesini döndürür. ile eşittir.

mw.language:isRTL
Dil sağdan sola yazılırsa true, soldan sağa yazılırsa false değerini döndürür.

mw.language:lc
Dizeyi, verilen dil için herhangi bir özel kurala uygun olarak küçük harfe dönüştürür.

Ustring kütüphanesi yüklendiğinde, mw.ustring.lower işlevi  çağrısı olarak uygulanır.

mw.language:lcfirst
Dizenin ilk karakterini lang:lc gibi küçük harfe dönüştürür.

mw.language:uc
Dizeyi, verilen dil için herhangi bir özel kurala uygun olarak büyük harfe dönüştürür.

Ustring kütüphanesi yüklendiğinde, mw.ustring.upper işlevi  çağrısı olarak uygulanır.

mw.language:ucfirst
Dizenin ilk karakterini lang:lc gibi büyük harfe dönüştürür.

mw.language:caseFold
Dizeyi, büyük/küçük harfe duyarlı olmayan karşılaştırma için uygun bir temsile dönüştürür. Sonuç görüntülendiğinde herhangi bir anlam ifade etmeyebilir.

mw.language:formatNum
Bir sayıyı, verilen dile uygun gruplama ve ondalık ayırıcılarla biçimlendirir. 123456.78 verildiğinde, bu, dile ve wiki yapılandırmasına bağlı olarak "123,456.78", "123.456,78" hatta "١٢٣٬٤٥٦٫٧٨" gibi bir şey üretebilir.

aşağıdakiler olabilen bir seçenekler tablosudur:


 * : Gruplama ayırıcılarını atlamak için true olarak ayarlayın ve ondalık ayırıcı olarak bir nokta kullanın. Ondalık ayırıcının dönüştürülmesini içerebilen basamak dönüşümü yine de gerçekleşebilir.

mw.language:formatDate
Bir tarihi, verilen biçim dizesine göre biçimlendirir. atlanırsa, varsayılan geçerli saattir. değeri bir boole veya sıfır olmalıdır; true olursa, saat UTC yerine vikinin yerel saati şeklinde biçimlendirilir.

için biçim dizesi ve desteklenen değerler, üzerindeki #time ayrıştırıcı işlevi ile aynıdır. Bununla birlikte, ters eğik çizgilerin bir Lua dizgesinde iki katına çıkarılması gerekebilir, çünkü Lua ayrıca bir çıkış karakteri olarak ters eğik çizgiyi kullanırken vikimetin bunu yapmaz:

mw.language:formatDuration
Saniye cinsinden bir süreyi daha fazla insan tarafından okunabilen birimlere böler, ör. 12345 ila 3 saat, 25 dakika ve 45 saniye, sonucu dize olarak döndürür.

, belirtilirse, yanıtta kullanılacak aralık birimlerini adlandıran değerlerin bulunduğu bir tablodur. Bunlar arasında 'millennia', 'centuries', 'decades', 'years', 'weeks', 'days', 'hours', 'minutes' ve 'seconds' sayılabilir.

mw.language:parseFormattedNumber
Bu, lang:formatNum tarafından biçimlendirildiği gibi bir sayı alır ve gerçek sayıyı döndürür. Başka bir deyişle, bu temel olarak  dile duyarlı bir sürümüdür.

mw.language:convertPlural
Bu,  (array tablosu olmalı) veya   numarasını   sayısına göre uygun gramer biçimini seçer.. Örneğin, İngilizce olarak, yalnızca 1 çorap veya 200 çorap olsun, dilbilgisi açısından doğru metin oluşturmak için  veya   kullanabilirsiniz.

Dizi için gerekli değerler dile bağlıdır; bazı ayrıntılar için sihirli kelimelerin yerelleştirilmesi ve translatewiki'nin SSS konusuna bakın.

mw.language:convertGrammar

 * İki takma ad arasındaki farklı parametre sırasına dikkat edin., MediaWiki'nin Dil nesnesinde aynı addaki yöntemin sırası ile eşleşirken,  , Special:MyLanguage/Help:Magic words sayfasında belgelenen aynı adın ayrıştırıcı işlevinin sırasıyla eşleşir.

Bu, verilen bükülme kodu  için uygun bükülmüş   biçimini seçer.

ve  için olası değerler dile bağlıdır, bazı ayrıntılar için Special:MyLanguage/Help:Magic words ve translatewiki:Grammar sayfalarına bakın.

mw.language:gender
"Erkek", "kadın" veya kayıtlı bir kullanıcı adı olabilecek  cinsiyetine karşılık gelen dizeyi seçer.

mw.language:getArrow
karşılık gelen bir Unicode ok karakteri döndürür:


 * forwards: Dilin yönüne bağlı olarak ya "→" ya da "←".
 * backwards: Dilin yönlülüğüne bağlı olarak ya "←" ya da "→".
 * left: "←"
 * right: "→"
 * up: "↑"
 * down: "↓"

mw.language:getDir
Dilin yönlülüğüne bağlı olarak "ltr" veya "rtl" değerini döndürür.

mw.language:getDirMark
Dilin yönlülüğüne ve  öğesinin bir dil olup olmadığına bağlı olarak, U+200E (soldan sağa işaret) veya U+200F (sağdan sola işaret) içeren bir dize döndürür doğru veya yanlış değer.

mw.language:getDirMarkEntity
Dilin yönlülüğüne ve  öğesinin doğru veya yanlış değer olup olmamasına bağlı olarak "&amp;lrm;" veya "&amp;rlm;" değerini döndürür.

mw.language:getDurationIntervals
Saniye cinsinden bir süreyi daha fazla insan tarafından okunabilen birimlere böler, ör. 12345 ile 3 saat, 25 dakika 45 saniye arasında değişen sonuç, tablo eşleme birimi olarak adların sayılara döndürülmesi.

Örneğin,

, verilmişse, yanıtta kullanılacak aralık birimlerini adlandıran değerlere sahip bir tablodur. Bunlar arasında 'millennia', 'centuries', 'decades', 'years', 'weeks', 'days', 'hours', 'minutes' ve 'seconds' sayılabilir.

içindeki birim adları herhangi bir sırayla belirtilebilir (şu anda yalnızca İngilizce, kullanılan dil nesnesinin girintili haliyle ve yalnızca çoğaltılmış kısaltılmış biçimleriyle yalnızca birim adlarının sembolik olduğu ancak hala çevrilmemiştir ve atanan değerlerine göre dilbilgisel olarak değiştirilmemiştir). Giriş tablosu yalnızca desteklenmeyen birim adları içeriyorsa, döndürülen tablo boş olur. Giriş tablosu belirtilmezse, sıfırsa veya boşsa, varsayılan olarak desteklenen birimler için (en kısa birim için 'saniye' dahil) statik bir tablo kullanılır.

Saniye cinsinden belirtilen süre önce istenen en kısa ünitenin tamsayı sayısına yuvarlanır. Döndürülen dizideki üye sayısı değişkendir ve yalnızca yuvarlatılmış saniye sayısı kesinlikle pozitifse döndürülen tabloda yalnızca sıfırdan farklı bir değere eşlenen birim adları tutulur. Aksi takdirde, yalnızca en kısa istenen birim adına (varsayılan olarak 'seconds') üye yuvarlama süresine ayarlanır.

Mesaj kütüphanesi
Bu kütüphane, yerelleştirme mesajlarına ve MediaWiki: ad alanına bir arabirimdir.

olarak belgelenen işlevler genel  tablosunda mevcuttur;   ve   olarak belgelenen işlevler bir mesaj nesnesinin yöntemleridir (  bölümüne bakın).

mw.message.new
Belirtilen  mesajı için yeni bir mesaj nesnesi oluşturur. Kalan parametreler yeni nesnenin  yöntemine iletilir.

İleti nesnesinin hiçbir özelliği yoktur, ancak aşağıda belgelenen birkaç yöntemi vardır.

mw.message.newFallbackSequence
Verilen mesajlar için yeni bir mesaj nesnesi oluşturur (var olan ilk mesaj kullanılır).

İleti nesnesinin hiçbir özelliği yoktur, ancak aşağıda belgelenen birkaç yöntemi vardır.

mw.message.newRawMessage
Uluslararası bir iletiyi aramak yerine, verilen metni doğrudan kullanarak yeni bir ileti nesnesi oluşturur. Kalan parametreler yeni nesnenin  yöntemine iletilir.

İleti nesnesinin hiçbir özelliği yoktur, ancak aşağıda belgelenen birkaç yöntemi vardır.

mw.message.rawParam
tarafından vikimetin olarak ayrıştırılmayacak şekilde değeri sarar.

mw.message.numParam
Değeri, otomatik olarak  tarafından biçimlendirilecek şekilde sarar. Bunun gerçekte mevcut olan Dil kütüphanesi kaynağına bağlı olmadığını unutmayın.

mw.message.getDefaultLanguage
Varsayılan dil için bir Dil nesnesi döndürür.

mw.message:params
Mesaja bağımsız bağımsız değişkenler olarak veya array tablosu olarak iletilebilen parametreler ekleyin. Parametreler sayı, dize veya mw.message.numParam veya mw.message.rawParam tarafından döndürülen özel değerler olmalıdır. Bir sıra tablosu kullanılıyorsa, parametreler doğrudan tabloda bulunmalıdır; __index metamethod kullanan kaynaklar çalışmaz.

Çağrı zincirlemeye izin vermek için  nesnesini döndürür.

mw.message:rawParams
params gibi, ancak önce tüm parametreleri mw.message.rawParam içinden geçirme etkisi vardır.

Çağrı zincirlemeye izin vermek için  nesnesini döndürür.

mw.message:numParams
params gibi, ancak önce tüm parametreleri mw.message.numParam içinden geçirme etkisi vardır.

Çağrı zincirlemeye izin vermek için  nesnesini döndürür.

mw.message:inLanguage
İletiyi işlerken kullanılacak dili belirtir. , bir dize veya  yöntemine sahip bir tablo olabilir (yani Dil nesnesi).

Varsayılan dil,  tarafından döndürülen dildir.

Çağrı zincirlemeye izin vermek için  nesnesini döndürür.

mw.message:useDatabase
MediaWiki: ad alanında iletileri mi arayacağınızı (yani veritabanına bakın) mı yoksa yalnızca MediaWiki ile dağıtılan varsayılan iletileri mi kullanılacağını belirtir.

Varsayılan true.

Çağrı zincirlemeye izin vermek için  nesnesini döndürür.

mw.message:plain
Parametreleri değiştirir ve wikitext mesajını olduğu gibi döndürür. Şablon çağrıları ve ayrıştırıcı işlevleri aynıdır.

mw.message:exists
Mesaj anahtarının var olup olmadığını gösteren bir boole döndürür.

mw.message:isBlank
Mesaj anahtarının içeriğe sahip olup olmadığını gösteren bir boole döndürür. Mesaj tuşu yoksa veya mesaj boş dize ise true değerini döndürür.

mw.message:isDisabled
Mesaj tuşunun devre dışı bırakılıp bırakılmadığını gösteren bir boole döndürür. Mesaj tuşu yoksa veya mesaj boş dize veya "-" dizesi ise true değerini döndürür.

mw.site.currentVersion
MediaWiki'nin geçerli sürümünü tutan bir dize.

mw.site.scriptPath
değeri.

mw.site.server
değeri.

mw.site.siteName
değeri.

mw.site.stylePath
değeri.

mw.site.namespaces
Sayıya göre dizine eklenen tüm ad alanları için tablo tutma verileri.

Mevcut veriler:


 * id: Ad alanı numarası.
 * name: Yerel ad alanı adı.
 * canonicalName: Kanonik ad alanı adı.
 * displayName: Ad alanı 0'da, görüntüleme için kullanılacak ad olarak ayarlayın (ad genellikle boş dize olduğundan).
 * hasSubpages: Alt sayfaların ad alanı için etkin olup olmadığı.
 * hasGenderDistinction: Ad alanının farklı cinsiyetler için farklı takma adları olup olmadığı.
 * isCapitalized: Ad alanındaki sayfaların ilk harfinin büyük olup olmadığı.
 * isContent: Bunun bir içerik ad alanı olup olmadığı.
 * isIncludable: Ad alanındaki sayfaların kopyalanıp aşılamayacağı.
 * isMovable: Ad alanındaki sayfaların taşınıp taşınamayacağı.
 * isSubject: Bunun bir konu ad alanı olup olmadığı.
 * isTalk: Bunun bir tartışma ad alanı olup olmadığı.
 * defaultContentModel: Dize olarak ad alanının varsayılan içerik modeli.
 * aliases: Ad alanı için takma ad listesi.
 * subject: İlgili konu ad alanının verilerine kaynak.
 * talk: İlgili tartışma ad alanının verilerine kaynak.
 * associated: İlişkili ad alanının verilerine kaynak.

Ad alanlarını ada göre (yerelleştirilmiş veya standart) aramaya izin veren bir metatable da ayarlanır. Örneğin, hem  hem de , Proje ad alanı hakkında bilgi döndürür.

mw.site.contentNamespaces
Yalnızca içerik ad alanlarını tutan ve sayıya göre dizine eklenmiş tablo. Ayrıntılar için mw.site.namespaces bölümüne bakın.

mw.site.subjectNamespaces
Sayıya göre dizine eklenmiş olarak yalnızca konu ad alanlarını tutan tablo. Ayrıntılar için mw.site.namespaces bölümüne bakın.

mw.site.talkNamespaces
Numaraya göre dizinlenmiş yalnızca tartışma ad alanlarını tutan tablo. Ayrıntılar için mw.site.namespaces bölümüne bakın.

mw.site.stats
Site istatistikleri tutan tablo. Mevcut istatistikler:


 * pages: Vikideki sayfa sayısı.
 * articles: Vikideki madde sayısı.
 * files: Vikideki dosya sayısı.
 * edits: Vikideki düzenleme sayısı.
 * users: Vikideki kullanıcı sayısı.
 * activeUsers: Vikideki etkin kullanıcı sayısı.
 * admins: Vikideki 'sysop' grubundaki kullanıcı sayısı.

mw.site.stats.pagesInCategory


Kategori hakkında istatistik alır. belirtilmemişse, nil veya "*", aşağıdaki özelliklere sahip bir tablo döndürür:


 * all: Toplam sayfalar, dosyalar ve alt kategoriler.
 * subcats: Alt kategori sayısı.
 * files: Dosya sayısı.
 * pages: Sayfa sayısı.

Yukarıdaki kodlardan  ise, bunun yerine yalnızca karşılık gelen değer döndürülür.

Sorgulanan her yeni kategori, pahalı işlev sayısını artıracaktır.

mw.site.stats.pagesInNamespace
Belirtilen ad alanındaki sayfa sayısını döndürür (sayıya göre belirtin).

mw.site.stats.usersInGroup
Belirli bir gruptaki kullanıcı sayısını döndürür.

mw.site.interwikiMap
Kullanılabilir vikiarası önekleriyle ilgili verileri tutan bir tablo döndürür. "local" dizesiyse, yalnızca yerel interwiki öneklerine ilişkin veriler döndürülür. "!local" dizesidirse, yalnızca yerel olmayan önekler için veriler döndürülür. Hiçbir filtre belirtilmezse, tüm öneklerin verileri döndürülür. Bu bağlamdaki "local" önek aynı proje için olan önektir. Örneğin, İngilizce Vikipedi'de diğer dil Vikipedi'leri yerel kabul edilirken Vikisözlük vb.

Bu işlev tarafından döndürülen tablodaki anahtarlar vikiarası önekleridir ve değerler aşağıdaki özelliklere sahip alt tablolardır:


 * prefix - vikiarası öneki.
 * url - vikiarasının işaret ettiği URL. Sayfa adı $1 parametresi ile temsil edilir.
 * isProtocolRelative - URL'nin protokole bağlı olup olmadığını gösteren bir boole.
 * isLocal - URL'nin geçerli projedeki bir site için olup olmadığı.
 * isCurrentWiki - URL'nin geçerli viki için olup olmadığı.
 * isTranscludable - bu vikiarsaı önekini kullanan sayfaların yansıtabilir olup olmadığı. Bunun için Wikimedia vikilerinde devre dışı bırakılmış olan yansıtma gerekir.
 * isExtraLanguageLink - vikiarasının içinde listelenip listelenmediği.
 * displayText - $wgExtraInterlanguageLinkPrefixes içinde listelenen bağlantılar için bu, diller arası bağlantı için gösterilen görüntüleme metnidir. Belirtilmemişse Nil.
 * tooltip - $wgExtraInterlanguageLinkPrefixes içinde listelenen bağlantılar için, bu, kullanıcılar diller arası bağlantısının üzerine geldiğinde gösterilen ipucu metnidir. Belirtilmemişse Nil.

Metin kütüphanesi
Metin kitaplığı, Dize kütüphanesi ve Ustring kütüphanesinde eksik olan bazı yaygın metin işleme işlevleri sağlar. Bu işlevler UTF-8 dizeleriyle kullanım için güvenlidir.

mw.text.decode
Dizedeki HTML varlıkları öğesini karşılık gelen karakterlerle değiştirir.

Boole  atlanır veya yanlışsa, tanınan yalnızca adlandırılan varlıklar '&amp;lt;', '&amp;gt;', '&amp;amp;', '&amp;quot;' ve '&amp;nbsp;'. Aksi takdirde, tanınacak HTML5 adlı varlıkların listesi PHP'nin işlevinden yüklenir.

mw.text.encode
Bir dizedeki karakterleri HTML varlıkları ile değiştirir. '<', '>', '&', '"' karakterleri ve kesilmeyen boşluk uygun adlandırılmış varlıklarla değiştirilir; diğerlerinin tümü sayısal varlıklarla değiştirilir.

sağlanırsa, Ustring deseni, yani  içindeki "set" içine parantez içine girmek için uygun bir dize olmalıdır. Varsayılan karakter kümesi  şeklindedir (sondaki boşluk kırılmaz boşluktur, U+00A0).

mw.text.jsonDecode
Bir JSON dizesinin kodunu çözer. 0 veya  ve   bayraklarının bir kombinasyonudur (  kullanın).

Normalde JSON'un sıfır tabanlı dizileri, Lua tek tabanlı dizi tablolarına yeniden numaralandırılır; bunu önlemek için  iletin.

JSON'da dizilerde veya nesnelerde terminal virgülünün olmaması gibi belirli gereksinimleri gevşetmek için  iletin. Bu önerilmez.

Sınırlamalar:


 * Dizi null değerler içeriyorsa, kodu çözülmüş JSON dizileri Lua dizileri olmayabilir.
 * JSON nesneleri null değerlere sahip anahtarları bırakacaktır.
 * Girişin bir JSON dizisi mi yoksa sıralı tamsayı tuşlarına sahip bir JSON nesnesi mi olduğunu doğrudan söylemek mümkün değildir.
 * 1 ile başlayan sıralı tamsayı anahtarlarına sahip bir JSON nesnesi,  kullanılmadığı sürece, eşdeğer olmamasına rağmen, aynı değerlere sahip bir JSON dizisiyle aynı tablo yapısının kodunu çözecektir.

mw.text.jsonEncode
Bir JSON dizesini kodlayın. Aktarılan değer JSON'da kodlanamazsa hatalar artar. 0 veya  ve   işaretlerinin bir kombinasyonudur (  kullanın).

Normalde Lua tek tabanlı dizi tabloları JSON sıfır tabanlı diziler olarak kodlanır;,   ayarlandığında, sıfır tabanlı sıra tabloları JSON dizileri olarak kodlanır.

Sınırlamalar:


 * Boş tablolar, boş nesneler olarak değil, her zaman boş diziler  olarak kodlanır.
 * Sekans tabloları, "dummy" bir öğe eklenmeden JSON nesneleri olarak kodlanamaz.
 * Nil değerlerine sahip nesneler veya diziler üretmek için,  meta yönteminin zor bir şekilde uygulanması gerekir.
 * kullanılmadığı sürece, 0 ile başlayan sıralı tamsayı tuşlarına sahip bir Lua tablosu JSON dizisi olarak kodlanır, 1 ile başlayan tamsayı tuşlarına sahip bir Lua tablosu ile kodlanır.
 * Aynı sayıdaki anahtarlar olarak hem sayı hem de dize temsili anahtar olarak kullanıldığında, davranış belirtilmez.

mw.text.killMarkers
Bir dizeden tüm MediaWiki şerit işaretleyici öğelerini kaldırır.

mw.text.listToText
Düzyazı tarzı bir listeye katılır. Başka bir deyişle,  gibi ancak son öğeden önce farklı bir ayırıcı ile.

Varsayılan ayırıcı, vikinin içerik dilinde MediaWiki:comma-separator üzerinden alınır ve varsayılan bağlaç MediaWiki:and ile MediaWiki:word-separator birleştirilir.

Mesajlar için varsayılan değerleri kullanan örnekler:

mw.text.nowiki
Vikimetin olarak yorumlanmasını önlemek için dizedeki çeşitli karakterleri HTML varlıkları ile değiştirir. Bu içerir:


 * Aşağıdaki karakterler: '"', '&', "'", '<', '=', '>', '[', ']', '{', '|', '}'
 * Dizenin başlangıcında veya yeni satırdan hemen sonra şu karakterler: '#', '*', ':', ';', space, tab ('\t')
 * Boş satırlarda ilişkili satırsonu veya satır başı karakterlerinden biri kaçmış olacak
 * "" dizenin başlangıcında veya yeni satırdan hemen sonra ilk '-' karakteri
 * "__" bir alt çizgi kaçacak
 * "://" iki nokta kaçacak
 * "ISBN", "RFC" veya "PMID" ifadesini izleyen bir boşluk karakteri önlenecek

mw.text.split
Dizeyi Ustring deseni  ile eşleşen sınırlarda alt dizelere böler. belirtilir ve true olursa,, bir Lua deseninden ziyade değişmez bir dize olarak yorumlanır (tıpkı   gibi). Alt dizeleri içeren bir tablo döndürür.

Örneğin,  bir tabloya   döndürür.

boş dizeyle eşleşirse,  tek tek karakterlere bölünür.

mw.text.gsplit
öğesine eşdeğer çağrı ile döndürülecek alt dizeler üzerinde yinelenecek bir iterator işlevi döndürür.

mw.text.tag

 * Adlı argümanlar kullanımına dikkat edin.

için HTML tarzı bir etiket oluşturur.

verilirse, dize tuşlarına sahip bir tablo olmalıdır. Dize ve sayı değerleri, özniteliğin değeri olarak kullanılır; anahtarın HTML5 değersiz parametresi olarak çıktığı boolean true sonuçları; boolean false anahtarı tamamen atlar; ve her şey bir hatadır.

verilmemişse (veya sıfırsa), yalnızca açılış etiketi döndürülür. boole false ise, kendi kendine kapalı bir etiket döndürülür. Aksi takdirde, bir dize veya sayı olmalıdır, bu durumda içerik oluşturulmuş açılış ve kapanış etiketine eklenir. İçeriğin otomatik olarak HTML kodlu olmadığını unutmayın; gerekirse mw.text.encode kullanın.

gibi uzantı etiketlerini düzgün bir şekilde döndürmek için bunun yerine frame:extensionTag kullanın.

mw.text.trim
Bir dizenin başından ve sonundan boşluk veya diğer karakterleri kaldırın.

sağlanırsa, Ustring deseni, yani  içindeki "set" içine parantez içine girmek için uygun bir dize olmalıdır. Varsayılan karakter kümesi ASCII boşluk,.

mw.text.truncate
belirtilen uzunluğa göre keser ve kesme işlemi yapılırsa  ekler. Uzunluk pozitifse, dizenin sonu kesilir; negatif olursa, başlangıç kaldırılır. verilir ve true olursa, üç nokta içeren sonuç dizesi belirtilen uzunluktan daha uzun olmaz.

için varsayılan değer, vikinin içerik dilinde MediaWiki:ellipsis üzerinden alınır.

Varsayılan "..." üç nokta kullanan örnekler:

mw.text.unstripNoWiki
MediaWiki &lt;nowiki&gt; şerit işaretleyicileri karşılık gelen metinle değiştirir. Diğer şerit işaretleyici tipleri değiştirilmez.

mw.text.unstrip
ile eşittir.

Bu, artık Scribunto'nun önceki sürümlerinde olduğu gibi özel sayfa eklenmesi, &lt;ref&gt; etiketlerinin ve arkasındaki HTML'yi göstermez.

mw.title.equals
İki başlığın eşit olup olmadığını test edin. Parçaların karşılaştırmada göz ardı edildiğine dikkat edin.

mw.title.compare
başlığının  başlığından daha küçük, eşit veya daha büyük olduğunu belirtmek için -1, 0 veya 1 değerini döndürür.

Bu, başlıkları vikiarası önekiyle (varsa) dize olarak, daha sonra ad alanı numarasına, ardından önceden düzeltilmemiş başlık metnine bir dize olarak karşılaştırır. Bu dize karşılaştırmaları Lua'nın standart  operatörünü kullanır.

mw.title.getCurrentTitle
Geçerli sayfanın başlık nesnesini döndürür.

mw.title.new


Yeni bir başlık nesnesi oluşturur.

Bir  numarası verilirse, o page_id değerine sahip başlık için bir nesne oluşturulur. Başvurulan başlık, geçerli sayfadan bağlantı olarak sayılır. Page_id yoksa nil döndürür. Oluşturulan başlık nesnesi önceden yüklenmiş bir başlık için değilse, pahalı işlev sayısı artırılır.

Bunun yerine bir  dizesi verilirse, o başlık için bir nesne oluşturulur (sayfa olmasa bile). Metin dizesi bir ad alanı belirtmezse,  (  içinde bulunan herhangi bir anahtar olabilir). Metin geçerli bir başlık değilse, nil döndürülür.

mw.title.makeTitle
ad alanında  başlıklı, isteğe bağlı olarak belirtilen   ve   önekiyle başlık nesnesi oluşturur. ,  içinde bulunan herhangi bir anahtar olabilir. Ortaya çıkan başlık geçerli değilse, nil değerini döndürür.

$nw_title_new_function işlevinden farklı olarak, bu yöntemin her zaman belirtilen ad alanını uygulayacağını unutmayın. Örneğin,, sayfa için bir nesne oluşturur Template:Module:Foo,   ise Module:Foo için bir nesne oluşturur.

Başlık nesneleri
Bir başlık nesnesinin birçok özelliği ve yöntemi vardır. Özelliklerin çoğu salt okunurdur.

ile biten alanların başlıkları dize değeri olarak döndürdüğünü,  ile biten alanların ise başlık nesnelerini döndürdüğünü unutmayın.


 * id: page_id. Sayfa yoksa 0..
 * interwiki: Vikiarası öneki veya yoksa boş dize.
 * namespace: Ad alanı numarası.
 * fragment: Parça veya boş dize. Atanabilir.
 * nsText: Sayfanın ad alanının metni.
 * subjectNsText: Sayfanın konu ad alanının metni.
 * text: Ad alanı veya vikiarası önekleri olmadan sayfanın başlığı.
 * prefixedText: Ad alanı ve vikiarası önekleriyle sayfanın başlığı.
 * fullText: Sayfanın ad alanı ve vikiarsaı önekleri ve parçasını içeren başlığı. Akıma eşitse vikiarası döndürülmez.
 * rootText: Bu bir alt sayfa ise, önek içermeyen kök sayfanın başlığı. Aksi takdirde,  ile aynı.
 * baseText: Bu bir alt sayfasa, sayfanın başlığı önek içermeyen bir alt sayfadır. Aksi takdirde,  ile aynı.
 * subpageText: Bu bir alt sayfasa, yalnızca alt sayfa adıdır. Aksi takdirde,  ile aynı.
 * canTalk: Bu başlık için sayfanın bir konuşma sayfası olup olmadığı.
 * exists: Sayfanın mevcut olup olmadığı. Medya ad alanı başlıkları için file.exists için diğer ad. Dosya ad alanı başlıkları için, dosyanın kendisi değil dosya açıklaması sayfasının varlığını kontrol eder..
 * file, fileExists: Aşağıdaki bölümüne bakın.
 * isContentPage: Bu başlığın bir içerik ad alanında olup olmadığı.
 * isExternal: Bu başlığın vikiarası öneki olup olmadığı.
 * isLocal: Bu başlığın bu projede olup olmadığı. Örneğin, Vikipedi ve benzeri olmayan diğer Vikipedi'de diğer Vikisözkük "yerel" kabul edilir.
 * isRedirect: Bunun bir yönlendirme olan bir sayfanın başlığı olup olmadığı..
 * isSpecialPage: Bunun olası bir özel sayfanın başlığı olup olmadığı (yani Özel: ad alanındaki bir sayfa).
 * isSubpage: Bu başlığın başka bir başlığın bir alt sayfası olup olmadığı.
 * isTalkPage: Bunun bir tartışma sayfasının başlığı olup olmadığı.
 * isSubpageOf( title2 ): Bu başlığın verilen başlığın bir alt sayfası olup olmadığı.
 * inNamespace( ns ): Bu başlığın belirtilen ad alanında olup olmadığı. Ad alanları,  içinde bulunan bir anahtar olan herhangi bir şeyle belirtilebilir.
 * inNamespaces( ... ): Bu başlığın verilen ad alanlarından herhangi birinde olup olmadığı. Ad alanları,  içinde bulunan bir anahtar olan herhangi bir şeyle belirtilebilir.
 * hasSubjectNamespace( ns ): Bu başlığın konu ad alanının verilen ad alanında olup olmadığı. Ad alanları,  içinde bulunan bir anahtar olan herhangi bir şeyle belirtilebilir.
 * contentModel: Dize olarak bu başlığın içerik modeli..
 * basePageTitle:  ile aynı.
 * rootPageTitle:  ile aynı.
 * talkPageTitle:  ile aynı, veya bu başlığın tartışma sayfası yoksa nil.
 * subjectPageTitle:  ile aynı.
 * redirectTarget: Sayfa bir yönlendirme ise ve sayfa varsa yönlendirme sayfasının hedefinin bir başlık nesnesini döndürür, aksi takdirde false değerini döndürür.
 * protectionLevels: Sayfanın koruma düzeyleri. Bu, her eyleme karşılık gelen tuşları içeren bir tablodur (örneğin, "düzenle" ve "taşı"). Tablo değerleri, ilk öğesi koruma düzeyini içeren bir dize olan dizilerdir. Sayfa korumasızsa, tablo değerleri veya dizi öğeleri sıfır olur..
 * cascadingProtection: Sayfa için geçerli olan basamaklı korumalar. Bu, "kısıtlamalar" (kendisinin korumaDüzeleri gibi anahtarları olan bir tablo) ve "kaynaklar" (korumaların basamaklandığı bir dizi listeleme başlığı) içeren bir tablodur. Sayfada herhangi bir koruma basamaklandırılmazsa, "kısıtlamalar" ve "kaynaklar" boş olur..
 * subPageTitle( text ):  ile aynı.
 * partialUrl: URL'de olduğu gibi kodlanmış  değerini döndürür.
 * fullUrl( query, proto ): Bu başlık için tam URL'yi (isteğe bağlı sorgu tablosu / dizesiyle birlikte) döndürür. Sonuçta ortaya çıkan url'nin şemasını kontrol etmek için  belirtilebilir: "http", "https", "relative" (varsayılan) veya "canonical".
 * localUrl( query ): Bu başlık için yerel URL'yi (isteğe bağlı sorgu tablosu/dizesiyle birlikte) döndürür.
 * canonicalUrl( query ): Bu başlık için standart URL'yi (isteğe bağlı sorgu tablosu/dizesiyle birlikte) döndürür.
 * getContent: Sayfanın (ayrıştırılmamış) içeriğini veya sayfa yoksa nil değerini döndürür. Sayfa bir yansıtma olarak kaydedilecektir.

Başlık nesneleri ilişkisel işleçler kullanılarak karşılaştırılabilir. ,  değerini döndürür.

İnsanlar gerçeği şaşırtıcı bulduklarından, bir başlık nesnesindeki pahalı alanına erişmenin sayfaya bir "bağlantı" kaydettiğini unutmayın (örneğin Special:WhatLinksHere sayfasında gösterildiği gibi). Başlık nesnesinin  yöntemini kullanarak veya   alanına erişerek, bunu "" olarak kaydeder ve başlık nesnesinin   veya   alanları bunu "" olarak kaydeder.

Dosya meta verileri
Dosya veya Medya ad alanındaki bir sayfayı temsil eden başlık nesnelerinin  adlı bir özelliği olacaktır. Bu, aşağıdaki gibi yapılandırılmış bir tablodur:


 * exists: Dosyanın var olup olmadığı. Bir görüntü kullanımı olarak kaydedilecektir. Title nesnesindeki  özelliği, geriye dönük uyumluluk nedeniyle vardır ve bu özelliğin diğer adıdır. Bu yanlışsa, diğer tüm dosya özellikleri sıfır olacaktır.
 * width: Dosyanın genişliği. Dosya birden fazla sayfa içeriyorsa, bu ilk sayfanın genişliğidir.
 * height: Dosyanın yüksekliği. Dosya birden fazla sayfa içeriyorsa, bu ilk sayfanın yüksekliğidir.
 * pages: Dosya biçimi birden çok sayfayı destekliyorsa, bu dosyanın her sayfası için tablolar içeren bir tablodur; aksi takdirde sıfırdır. #operator, dosyadaki sayfa sayısını almak için kullanılabilir. Her bir sayfa tablosu bir width ve height özelliği içerir.
 * size: Dosyanın bayt cinsinden boyutu.
 * mimeType: Dosyanın MIME türü.
 * length: Medya dosyasının saniye cinsinden uzunluğu (süresi). Uzunluğu desteklemeyen ortam türleri için sıfır.

Pahalı özellikler
id, isRedirect, exist ve contentModel özellikleri veritabanından başlık hakkında veri alınmasını gerektirir. Bu nedenle, pahalı işlev sayısı, geçerli sayfadan başka bir sayfa için bunlardan birine ilk kez erişildiğinde artırılır. Bu sayfa için bu özelliklerin herhangi birine daha sonra erişilmesi, pahalı işlev sayısını tekrar artırmaz.

Pahalı olarak işaretlenen diğer özellikler, geçerli sayfadan başka bir sayfa için ilk kez erişildiğinde pahalı işlev sayısını her zaman artırır.

mw.uri.encode
Dizenin yüzde kodunu çözer. Varsayılan tür olan, sorgu dizelerinde kullanmak için '+' kullanarak boşlukları kodlar;   boşlukları %20 olarak kodlar; ve   boşlukları '_' olarak kodlar.

Hem boşluk hem de alt çizgi '_' olarak kodlandığından "WIKI" biçiminin tamamen geri alınamayacağını unutmayın.

mw.uri.decode
Dizenin yüzde kodunu çözer. Varsayılan tür olan, '+' kodunu boşluğa çözer;   herhangi bir kod çözme işlemi gerçekleştirmez; ve   '_' karakterini boşluğa çözer.

mw.uri.anchorEncode
Bir dizeyi MediaWiki URI parçasında kullanmak için kodlar.

mw.uri.buildQueryString
Bir tabloyu URI sorgu dizesi olarak kodlar. Anahtarlar dize olmalıdır; değerler, dizeler veya sayılar, sekans tabloları veya boolean false olabilir.

mw.uri.parseQueryString
sorgu dizesini bir tabloya çözer. Dizede değer içermeyen anahtarların değeri false olur; birden çok kez yinelenen tuşlar, değer olarak sıra tablolarına sahip olacaktır; ve diğerleri değer olarak dizgilere sahip olacaktır.

İsteğe bağlı  ve   sayısal bağımsız değişkenleri, dizenin tamamı yerine ayrıştırılacak   alt dizesini belirtmek için kullanılabilir. , alt dizenin ilk karakterinin konumudur ve varsayılan değer 1'dir. , alt dizenin son karakterinin konumudur ve varsayılan olarak alt dizenin uzunluğudur. Hem  hem de , string.sub gibi negatif olabilir.

mw.uri.canonicalUrl
İsteğe bağlı sorgu dizesi/tablosu ile bir sayfanın standart URL'si için URI nesnesi döndürür.

mw.uri.fullUrl
İsteğe bağlı sorgu dizesi/tablosu ile bir sayfanın tam URL'si için URI nesnesi döndürür.

mw.uri.localUrl
İsteğe bağlı sorgu dizesi/tablosu ile bir sayfanın yerel URL'si için URI nesnesi döndürür.

mw.uri.new
Geçirilen dize veya tablo için yeni bir URI nesnesi oluşturur. Tablodaki olası alanlar için URI nesnelerinin açıklamasına bakın.

mw.uri.validate
İletilen tabloyu (veya URI nesnesini) doğrular. Tablonun geçerli olup olmadığını gösteren bir boole ve başarısızlık durumunda hangi sorunların bulunduğunu açıklayan bir dize döndürür.

URI nesnesi
URI nesnesi, bazıları veya tümü sıfır olabilecek aşağıdaki alanlara sahiptir:


 * protocol: Dize protokolü/şeması
 * user: Dize kullanıcısı
 * password: Dize parolası
 * host: Dize ana bilgisayar adı
 * port: Tamsayı bağlantı noktası
 * path: Dize yolu
 * query: mw.uri.parseQueryString olduğu gibi bir tablo
 * fragment: Dize parçası.

Aşağıdaki özellikler de mevcuttur:
 * userInfo: Dize kullanıcı ve parola
 * hostPort: Dize ana makinesi ve bağlantı noktası
 * authority: Dize kullanıcısı, parola, ana bilgisayar ve bağlantı noktası
 * queryString: Sorgu tablosunun dize sürümü
 * relativePath: Dize yolu, sorgu dizesi ve parçası

URI dizesini verecektir.

URI nesnesinin yöntemleri şunlardır:

mw.uri:parse
Bir dizeyi geçerli URI nesnesine ayrıştırır. Dizede belirtilen tüm alanlar geçerli nesnede değiştirilir; belirtilmeyen alanlar eski değerlerini korur.

mw.uri:clone
URI nesnesinin bir kopyasını oluşturur.

mw.uri:extend
Parametreler tablosunu, nesnenin sorgu tablosuyla birleştirir.

Ustring kütüphanesi
Ustring kütüphanesinin standart Dize kütüphanesinin doğrudan yeniden uygulanması olması amaçlanmıştır, ancak yöntemler baytlar yerine UTF-8 kodlu dizelerdeki karakterler üzerinde çalışır.

Dize geçerli UTF-8 değilse çoğu işlev bir hata oluşturur; istisnalar not edilir.

mw.ustring.maxPatternLength
Bir desenin izin verilen maksimum uzunluğu bayt olarak.

mw.ustring.maxStringLength
Bir dizenin izin verilen maksimum uzunluğu bayt olarak.

mw.ustring.byte
Tek tek baytları döndürür; string.byte ile aynı.

mw.ustring.byteoffset
Dizedeki bir karakterin bayt uzaklığını döndürür. Hem  hem de   için varsayılan değer 1'dir. negatif olabilir, bu durumda dizenin sonundan itibaren sayılır.

== 1'deki karakter,  baytında veya sonrasında başlayan ilk karakterdir;   == 0'daki karakter,   baytından veya bu bayttan önce başlayan ilk karakterdir. Bu aynı karakter olabilir. Büyük veya küçük  değerleri bunlara göre hesaplanır.

mw.ustring.char
Tam sayıların bayt değerleri yerine Unicode kod noktaları olması dışında string.char gibi.

mw.ustring.codepoint
string.byte gibi, ancak dönüş değerleri kod noktaları ve ofsetler bayt yerine karakterler olmalıdır.

mw.ustring.find
Desenin Ustring patterns de açıklandığı gibi genişletilmesi ve  ofsetinin bayt yerine karakterlerde olması dışında string.find gibi.

mw.ustring.format
string.format ile aynı. Dizelerin genişlikleri ve kesinlikleri kod noktaları değil bayt cinsinden ifade edilir.

mw.ustring.gcodepoint
Dizedeki kod noktaları üzerinden yineleme yapmak için üç değer döndürür. varsayılan olarak 1 ve  -1 olur. Bu, iterator  da kullanılmak üzere tasarlanmıştır:

mw.ustring.gmatch
Desenin Ustring patterns bölümünde açıklandığı gibi genişletilmesi dışında string.gmatch gibi.

mw.ustring.gsub
Desenin Ustring desenler de açıklandığı gibi genişletilmesi dışında string.gsub gibi.

mw.ustring.isutf8
Dize geçerli UTF-8 ise true, değilse false döndürür.

mw.ustring.len
Dizenin kod noktalarındaki uzunluğunu veya dize geçerli UTF-8 değilse nil değerini döndürür.

Kod noktaları yerine bayt uzunluğu kullanan benzer bir işlev için string.len öğesine bakın.

mw.ustring.lower
string.lower çok benzer, tek fark Unicode'da küçük harfli, büyük harfli tanımlara sahip tüm karakterlerin dönüştürülmesidir.

Dil kütüphanesi de yüklüyse, bunun yerine varsayılan dil nesnesinde lc çağrılır.

mw.ustring.match
Desenin Ustring i de açıklandığı gibi genişletilmesi ve  ofsetinin bayt yerine karakterlerde olması dışında string.match gibi.

mw.ustring.rep
string.rep ile aynı.

mw.ustring.sub
Ofsetlerin bayt yerine karakter olması dışında string.sub gibi.

mw.ustring.toNFC
Dizeyi Normalleştirme Formu C'ye dönüştürür. Dize geçerli UTF-8 değilse nil değerini döndürür.

mw.ustring.toNFD
Dizeyi Normalleştirme Formu D'ye dönüştürür. Dize geçerli UTF-8 değilse nil değerini döndürür.

mw.ustring.upper
string.upper gibi, tek fark Unicode'da büyük harfli, küçük harfli tanımlara sahip tüm karakterlerin dönüştürülmesidir.

Dil kütüphanesi de yüklüyse, bunun yerine varsayılan dil nesnesinde uc çağrılır.

Ustring modelleri
Ustring işlevlerindeki desenler Dize kitaplığı kalıpları ile aynı sözdizimini kullanır. En büyük fark karakter sınıflarının Unicode karakter özellikleri açısından yeniden tanımlanmasıdır:


 *  : Genel Kategori "Harf" olan tüm karakterleri temsil eder.
 *  : Genel Kategori "Kontrol" olan tüm karakterleri temsil eder.
 *  : "Sayı, ondalık basamak" Genel Kategorisine sahip tüm karakterleri temsil eder.
 *  : "Küçük Harf" Genel Kategorisi olan tüm karakterleri temsil eder.
 *  : Genel Kategori "Noktalama İşaretleri" olan tüm karakterleri temsil eder.
 *  : Genel Kategori "Ayırıcı", artı sekme, satır besleme, satır başı, dikey sekme ve form beslemeli tüm karakterleri temsil eder.
 *  : "Büyük Harf" Genel Kategorisi olan tüm karakterleri temsil eder.
 *  : "Harf" veya "Ondalık Sayı" Genel Kategorisine sahip tüm karakterleri temsil eder.
 *  : onaltılık basamakların tam genişlikli karakter sürümlerini ekler.

Dize kitaplığı kalıpları da olduğu gibi, burada  ,  ,  ,  ,  ,  ,    tamamlayıcı kümeyi temsil eder ("Genel Kategori olmadan tüm karakterler").

Her durumda, karakterler bayt yerine Unicode karakterler olarak yorumlanır, bu nedenle  gibi aralıklar,   gibi kalıplar ve çok baytlı karakterler düzgün çalışacaktır. Boş yakalamalar konumu bayt yerine kod noktalarında yakalar.

Yüklenebilir kütüphaneler
Bu kitaplıklar varsayılan olarak dahil edilmemiştir, ancak gerekirse  kullanılarak yüklenebilir.

bit32
Lua 5.2  kütüphanesinin bu öykünmesi kullanılarak yüklenebilir

bit32 = require( 'bit32' )

Bit32 kitaplığı, işaretsiz 32 bit tamsayılarda bitsel işlem sağlar. Giriş sayıları tamsayılara (belirtilmemiş bir şekilde) ve indirgenmiş modü 2 32 olarak kesilir, böylece değer 0 ila 2 32 the1 aralığındadır; dönüş değerleri de bu aralıktadır.

Bitler numaralandırıldığında (bit32.extract gibi), 0 en küçük anlamlı bittir (2 0 değerine sahip olan) ve 31 en anlamlı olanıdır (değeri 2 olan 31).

bit32.band
Bağımsız değişkenlerinin bitwise AND değerini döndürür: sonuç yalnızca bu bit tüm bağımsız değişkenlerde ayarlanmışsa bir bit kümesine sahiptir.

Sıfır bağımsız değişkenleri verilirse, sonuçta tüm bitler ayarlanır.

bit32.bnot
öğesinin bitwise tamamlayıcı döndürür.

bit32.bor
Bağımsız değişkenlerinin bitwise OR değerini döndürür: bu bit, bağımsız değişkenlerden herhangi birinde ayarlanmışsa, sonucun bir bit ayarı vardır.

Sıfır argümanları verilirse, sonuç tüm bitleri temizler.

bit32.btest
ile eşittir

bit32.bxor
Bağımsız değişkenlerinin bitwise XOR değerini döndürür: bu bit, bağımsız değişkenlerin tek bir sayısında ayarlanırsa, sonucun bir bit ayarı vardır.

Sıfır argümanları verilirse, sonuç tüm bitleri temizler.

bit32.extract
bitinden başlayarak  öğesinden   bitlerini ayıklar. 0 ile 31 aralığının dışındaki bitlere erişmek bir hatadır.

Belirtilmezse,  için varsayılan değer 1'dir.

bit32.replace
içindeki  bitlerini   bit ile başlayarak   düşük   bitleriyle değiştirir. 0 ile 31 aralığının dışındaki bitlere erişmek bir hatadır.

Belirtilmezse,  için varsayılan değer 1'dir.

bit32.lshift
kaydırılmış  bitlerini sola döndürür. Bu bir mantıksal kaydırma: eklenen bitler 0'dır. Bu genellikle 2 undefined ile bölünmeye eşdeğerdir.

31'in üzerinde yer değiştirmenin 0 ile sonuçlanacağını unutmayın.

bit32.rshift
kaydırılmış  bitlerini sağa döndürür. Bu bir mantıksal kaydırma: eklenen bitler 0'dır. Bu genellikle 2 undefined ile bölünmeye eşdeğerdir.

31'in üzerinde yer değiştirmenin 0 ile sonuçlanacağını unutmayın.

bit32.arshift
kaydırılan  bit sayısını sağa döndürür. Bu bir aritmetik kaydırma:  pozitifse, eklenen bitler orijinal sayıdaki bit 31 ile aynı olacaktır.

31'in üzerinde yer değiştirmenin 0 veya 4294967295 ile sonuçlanacağını unutmayın.

bit32.lrotate
döndürülmüş  bitlerini sola döndürür.

Dönüşlerin eşdeğer modulo 32 olduğuna dikkat edin: 32 dönüşü 0 dönüşüyle aynıdır, 33, 1 ile aynıdır vb.

bit32.rrotate
döndürülmüş  bitlerini sağa döndürür.

Dönüşlerin eşdeğer modulo 32 olduğuna dikkat edin: 32 dönüşü 0 dönüşüyle aynıdır, 33, 1 ile aynıdır vb.

libraryUtil
Bu kütüphane, Scribunto kütüphanelerini uygularken faydalı yöntemler içerir. Kullanılarak yüklenebilir

libraryUtil = require( 'libraryUtil' )

libraryUtil.checkType
,  ile eşleşmezse bir hata oluşturur. Ayrıca,  nil ve   doğruysa hata oluşmaz.

çağıran işlevin adıdır ve, bağımsız değişkenin bağımsız değişken listesindeki konumudur. Bunlar hata mesajının biçimlendirilmesinde kullanılır.

libraryUtil.checkTypeMulti
$1,  dizisindeki dizelerden hiçbiriyle eşleşmezse bir hata oluşturur.

Bu, birden fazla geçerli türe sahip bağımsız değişkenler içindir.

libraryUtil.checkTypeForIndex
,  ile eşleşmezse bir hata oluşturur.

Bu, bir  metamethod uygulamasında kullanılmak üzere tasarlanmıştır.

libraryUtil.checkTypeForNamedArg
,  ile eşleşmezse bir hata oluşturur. Ayrıca,  nil ve   doğruysa hata oluşmaz.

Bu, Lua'nın "named argument" sözdizimi,  olarak adlandırılan yöntemlerde   ile eşdeğer olarak kullanılması amaçlanmıştır.

libraryUtil.makeCheckSelfFunction
Bu,  sözdizimi ile çağrılması amaçlanan nesne tablolarına "methods" uygulanmasında kullanılmak üzere tasarlanmıştır. bağımsız değişkeni ve yöntem adıyla bu yöntemlerin üstünde çağrılması gereken bir işlev döndürür; bu,  nesnesi   değilse bir hata oluşturur.

Bu işlev genellikle bir kütüphanenin yapıcı işlevinde şu şekilde kullanılır:

luabit
luabit kütüphane modülleri "bit" ve "hex" kullanılarak yüklenebilir

bit = require( 'luabit.bit' ) hex = require( 'luabit.hex' )

bit32 library, "luabit.bit" ile aynı işlemleri içerdiğini ve "luabit.hex" içindeki işlemlerin  ve   kullanılarak gerçekleştirilebileceğini unutmayın.

Luabit modülü "noki", Scribunto'da tamamen yararsız olduğu için mevcut değildir. Luabit modülü "utf8" de Ustring kütüphanesi için yedek olarak kabul edildiğinden kullanılamaz.

ustring
Ustring kütüphanesi içine saf Lua arka ucu kullanılarak yüklenebilir

ustring = require( 'ustring' )

Her durumda Ustring kütüphanesi kullanılmalıdır, çünkü daha yavaş ve daha fazla bellek yoğun işlemlerin çoğunu geri aramalarla PHP koduna dönüştürür.

Uzantı kütüphaneleri
Bazı MediaWiki uzantıları ek Scribunto kitaplıkları sağlar. Bunlar ayrıca  tablosunda, genellikle   tablosunda bulunur, ancak yalnızca belirli uzantılar yüklendiğinde bulunur (Scribunto uzantısının kendisine ek olarak).

Bu uzantılar Scribunto tarafından sağlanan kancaları kullanır:
 * ScribuntoExternalLibraries
 * ScribuntoExternalLibraryPaths

Scribunto kütüphaneleri yazma, bu tür kütüphanelerin MediaWiki uzantıları için Lua arayüzleri sağlamak üzere nasıl geliştirilebileceği hakkında bilgi sağlar.

Aşağıdaki kütüphaneler planlanmıştır veya Gerrit incelenmektedir.


 * (şu anda yok)

mw.wikibase
Wikibase Client yerelleştirilebilir yapılandırılmış verilere erişim sağlar. Extension:Wikibase Client/Lua sayfasına bakın. Bu, Vikiveri tarafından desteklenmektedir.

mw.wikibase.lexeme
WikibaseLexeme, Wikibase Lexeme varlıklarına erişim sağlar. Bu, Wikidata: Sözlükbilimsel veriler tarafından desteklenmektedir.

mw.wikibase.mediainfo
WikibaseMediaInfo, Wikibase MediaInfo varlıklarına erişim sağlar. Extension:WikibaseMediaInfo/Lua sayfasına bakın. Bu, Commons'ta Yapısal Veri tarafından desteklenmektedir. Commons:Yapısal veri/Lua sayfasına bakın.

mw.bcmath
BCmath Lua modüllerine keyfi hassasiyette aritmetik sağlar. Extension:BCmath sayfasındaki "LDoc" bağlantısı aracılığıyla BCmath belgelerine bakın.

mw.smw
Semantic Scribunto, Semantic MediaWiki uzantısı için Scribunto uzantısı için yerel destek sağlar.

mw.ext.data
JsonConfig, yerelleştirilebilir tablo ve harita verilerine erişim sağlar. Extension:JsonConfig/Tabular sayfasına bakın. Tabular Data ve GeoJSON Map Data, Commons "Data:" ad alanında desteklenmektedir.

mw.ext.cargo
Cargo provides a means to query its data store from Lua. See Extension:Cargo/Other features.

mw.ext.cattools
CategoryToolbox, belirli bir sayfanın bir kategoriye ait olup olmadığını Lua'dan kontrol etmek için bir araç sağlar

mw.ext.FlaggedRevs
FlaggedRevs, bir sayfanın kararlılık ayarlarına Lua'dan erişmenin bir yolunu sunar.

mw.ext.TitleBlacklist
TitleBlacklist, Lua'dan kara listeye alınan sayfa adlandırma girişleri hakkında bilgi sınamak ve bilgi edinmek için bir yol sağlar.

mw.ext.ParserFunctions
ParserFunctions, Lua'dan ayrıştırıcı işlevi ifadelerini değerlendirmek için bir araç sağlar.

mw.ext.articlePlaceholder
ArticlePlaceholder, varsayılan Wikibase işlemlerini Lua'dan geçersiz kılmak için bir yol sağlar. Extension:ArticlePlaceholder/Module:AboutTopic sayfasına bakın.

mw.ext.externalData
ExternalData, Lua'dan İnternet'ten yapılandırılmış veri almak için bir yol sağlar. Extension:External Data bölümüne bakın.

mw.ext.seo
WikiSEO, mevcut sayfa için SEO Verilerini ayarlamak için bir yol sağlar. Extension:WikiSEO bölümüne bakın.

Değişen işlevler
Aşağıdaki işlevler değiştirildi:
 * setfenv
 * getfenv: Yapılandırmaya bağlı olarak kullanılamayabilir. Varsa, üst ortamlara erişim denemeleri başarısız olur.
 * getmetatable: Yalnızca üst ortamlara yetkisiz erişimi önlemek için tablolarda çalışır.
 * tostring: Tabloların ve işlevlerin işaretçi adresleri sağlanmamıştır. Bu, bellek bozulması güvenlik açıklarından yararlanılmasını zorlaştırmak içindir.
 * pairs
 * ipairs: __pairs ve __ipairs metametrelerine (Lua 5.2'de eklenmiştir) destek eklendi.
 * pcall
 * xpcall: Bazı dahili hatalar önlenemez.
 * require: Scribunto ile dağıtılan bazı yerleşik modülleri ve vikinin Modül ad alanında bulunan modülleri alabilir. Viki modüllerini getirmek için ad alanı da dahil olmak üzere tam sayfa adını kullanın. Aksi takdirde yerel dosya sistemine erişilemiyor.

Kaldırılan işlevler ve paketler
Aşağıdaki paketler çoğunlukla kaldırıldı. Yalnızca listelenen işlevler kullanılabilir:
 * package.*: Dosya sistemi ve C kitaplığı erişimi kaldırıldı. Kullanılabilir işlevler ve tablolar:
 * package.loaded
 * package.preload
 * package.loaders: Yerel dosya sistemine erişen veya C kitaplıklarını yükleyen yükleyiciler mevcut değildir. Modül ad alanı sayfaları için bir yükleyici eklenir.
 * package.seeall


 * os.*: Burada os.execute gibi izin verilemeyen bazı güvensiz işlevler var. Mevcut işlevler:
 * os.clock
 * os.date
 * os.difftime
 * os.time


 * debug.*: İşlevlerin çoğu güvensizdir. Mevcut işlevler:
 * debug.traceback

Aşağıdaki işlevler ve paketler mevcut değildir:
 * collectgarbage
 * module
 * coroutine.*: Bizim için hiçbir uygulama bilinmiyor, bu yüzden güvenlik açısından incelenmedi.
 * dofile
 * loadfile
 * io.*, file.*: Güvenli olmayan yerel dosya sistemi erişimine izin verir.
 * load
 * loadstring: Lua kaynak kodunun statik analizine izin vermek için bunlar atlanmıştır. Ayrıca, bunlara izin vermek, Lua kodunun makale ve şablon sayfalarına doğrudan eklenmesine izin verir, bu da kullanılabilirlik nedenleriyle istenmez.
 * print: Bu wikitech-l üzerinde tartışılan idi ve kod kalitesini artırmak için dönüş değerleri lehine çıkarılması gerektiğine karar verildi. Gerekirse, hata ayıklama konsoluna bilgi çıkışı için mw.log kullanılabilir.
 * string.dump: Üst verilerden gizli verileri açığa çıkarabilir.

Ek uyarılar

 * Kaynak veri yapıları: Aynı düğüme birden fazla yolla ulaşılabilen dairesel veri yapıları ve veri yapıları PHP'ye doğru bir şekilde gönderilemez. Bunu yapmaya çalışmak tanımsız davranışa neden olur. Bu, bu tür veri yapılarının  tarafından çağrılan modülden döndürülmesini ve bunun gibi parametrelerin Scribunto kütüphanesi işlevlerine aktarılmasını içerir (ancak bunlarla sınırlı değildir). PHP'ye geri çağrı olarak uygulanır. Bu tür veri yapıları,   ile yüklenen modüllerin dönüş değerleri de dahil olmak üzere Lua içinde serbestçe kullanılabilir.

Scribunto kütüphaneleri yazma
Bu bilgiler, Scribunto'nun içine dahil etmek veya kendi uzantıları için bir arabirim sağlamak için ek Scribunto kitaplıkları yazan geliştiriciler için yararlıdır.

Bir Scribunto kütüphanesi genellikle beş bölümden oluşur:


 * Kütüphanenin PHP bölümü.
 * Kütüphanenin Lua kısmı.
 * Test senaryolarının PHP kısmı.
 * Test vakalarının Lua kısmı.
 * Belgelendirme.

Mevcut kütüphaneler buna iyi bir örnektir.

Kütüphane
Kütüphanenin PHP kısmı,  genişletmesi gereken bir sınıftır. Uygulama ayrıntıları için o sınıfın belgelerine bakın. Scribunto uzantısında, bu dosya  içine yerleştirilmeli ve   bir eşleme eklenmelidir. Diğer uzantılar ScribuntoExternalLibraries kancasını kullanmalıdır. Her iki durumda da, anahtar Lua modülü adıyla eşleşmelidir (Scribunto'daki kütüphaneler için "mw.name" veya uzantı kütüphaneleri için "mw.ext.name").

Kütüphanenin Lua kısmı, Lua modüllerinden çağrılabilen işlevleri içeren bir tablo oluşturur. Scribunto uzantısında, dosya  içine yerleştirilmelidir. Bu dosya genellikle böyle bir şeyi içermelidir:

içindeki modül (bunu  ile yükleyin) yardımcı olabilecek bazı işlevler içerir.

Scribunto test senaryolarını, kütüphaneniz test senaryoları sağlamasa bile, kütüphaneniz yüklü olarak çalıştırdığınızdan emin olun. Standart test senaryoları, beklenmedik global değişkenler ekleyen kütüphaneler gibi şeyleri içeren testleri içerir. Ayrıca, kitaplık PHP ile yüklüyse, Lua işlevlerinin sahip olduğu yükseltmeler #invoke arasında sıfırlanmaz. Modüllerin #invoke arasında bilgi aktarmak için bunu kötüye kullanmamasına dikkat edilmelidir.

Test senaryoları
Scribunto uzantısı, testleri hem LuaSandbox hem de LuaStandalone motorlarına karşı çalıştıracak  test durumları için bir temel sınıf içerir. Kitaplığın test durumu bu sınıfı genişletmeli ve  geçersiz kılmamalıdır. Scribunto uzantısında, test durumu  olmalı ve diziye   (  içinde) eklenmelidir; uzantıları test durumunu kendi  kanca işlevine eklemelidir, muhtemelen   ayarlanıp ayarlanmadığına bağlıdır.

Çoğu zaman, test senaryosunu yapmak için gereken tek şey şudur:

class ClassNameTest extends Scribunto_LuaEngineTestBase { protected static $moduleName = 'ClassNameTest'; function getTestModules { return parent::getTestModules + array(             'ClassNameTest' => __DIR__ . '/ClassNameTests.lua';          ); } }

Bu,  dosyasını "Modüi:ClassNameTests" sayfasındaymış gibi yükler ve aşağıdaki özelliklere sahip bir nesneyi döndürmesini bekler:


 * count: Tam sayı, test sayısı
 * provide( n ): Üç değer döndüren işlev:, test kodu   ve test   için beklenen çıkış olan bir dize.
 * run( n ):  testini çalıştıran ve bir dize döndüren işlev.

gösterildiği gibi bildirilirse, birçok yararlı yardımcı yöntem sağlayan "Modül:TestFramework" kullanılabilir. Bu kullanılırsa,  şuna benzer:

local testframework = require 'Module:TestFramework' return testframework.getTestProvider( {    -- Testler buraya gider } )

Her testin kendisi, aşağıdaki özelliklere sahip bir tablodur:


 * name: Testin adı.
 * func: Yürütülecek işlev.
 * args: İşleve iletilecek isteğe bağlı bağımsız değişken tablosu.
 * expect: Beklenecek sonuçlar.
 * type: Testin isteğe bağlı "type", varsayılan "Normal".

Tür,  biçimini ve   öğesinin nasıl çağrıldığını denetler. Dahil edilen türler:


 * Normal:, bir dönüş değerleri tablosu veya testin bir hata oluşturması gerekiyorsa bir dizedir.   basitçe çağrılır.
 * Iterator:, dönüş değerleri tablosunun bir tablosudur.  , döngü için yinelenir ile çağrılır ve her yinelemenin dönüş değerleri toplanır.
 * ToString: "Normal" gibi, ancak her dönüş değeri  öğesinden geçirilir.

Başka bir uzantıdaki test senaryoları
PHPUnit testlerini çalıştırmanın (en az) iki yolu vardır:


 * 1) Çekirdeklere karşı phpunit komutunu çalıştırın ve tests/phpunit/suites/ExtensionsTestSuite.php dosyasının  kancasını kullanarak uzantının testlerini bulmasına izin verin. Uzantınızın test sınıfı adlarının tümü benzersiz bir bileşen içeriyorsa (örn. uzantının adı),   seçeneği yalnızca uzantınızın testlerini çalıştırmak için kullanılabilir.
 * 2) Phpunit'i, "Test.php" ile biten herhangi bir dosyayı alacağı uzantı dizinine karşı çalıştırın.

Scribunto LocalSettings.php dosyasına yüklenmişse, bunlardan her ikisi de iyi çalışır. ayarlanmadığında UnitTestsList kancası Scribunto testini döndürmekten kaçınmak için Scribunto yüklü değilse yöntem 1'in çalışması kolaydır.

Ancak Jenkins yöntem #2'yi kullanır. Jenkins'in testleri düzgün bir şekilde yürütmesi için, uzantınıza bağımlılık olarak Scribunto eklemeniz gerekir. Bunun nasıl yapıldığına dair bir örnek için sayfasına bakın.

Herhangi bir nedenle testlerin Scribunto yüklenmeden #2 yöntemini kullanarak çalışabilmesi gerekiyorsa, bir çözüm, bu denetimi birim test dosyanızın üstüne eklemektir:

Belgelendirme
Scribunto'da bulunan modüller, yukarıdaki Scribunto kütüphaneleri bölümündeki belgeleri içermelidir. Uzantı kitaplıkları, kendi uzantı sayfalarının bir alt sayfasına belge içermeli ve yukarıdaki Uzantı kitaplıkları alt bölümündeki dokümanlara bağlantı vermelidir.

Ayrıca bakınız

 * tr:Lua (programlama dili)

Lisans
Bu kılavuz, MIT lisansı altında bulunan Lua 5.1 kaynak kılavuzundan türetilmiştir.

Bu türev kitapçığı aynı lisansın koşulları altında da kopyalanabilir.